ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ Pocket Option ਲੌਗਇਨ: 2026 ਪਹੁੰਚ
ਸਾਈਨ-ਇਨ ਕਰਨਾ
ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਦੀ ਤਰਤੀਬ ਹਰ ਡਿਵਾਈਸ ਉੱਤੇ ਲਗਭਗ ਇੱਕੋ ਹੈ, ਪਰ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਹਿਮ ਹੈ ਅਤੇ ਓਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
- ਪਤਾ ਆਪਣੇ ਬੁੱਕਮਾਰਕ ਵਿੱਚੋਂ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਜਿਸ ਪਤੇ ਉੱਤੇ ਖਾਤਾ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਓਸ ਨੂੰ ਓਸੇ ਦਿਨ ਬੁੱਕਮਾਰਕ ਕਰ ਲਓ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਓਥੋਂ ਹੀ ਜਾਓ। ਖੋਜ ਦੇ ਨਤੀਜੇ, ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਲਿੰਕ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਫਿਸ਼ਿੰਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਰਾਹ ਹਨ।
- ਈਮੇਲ ਜਾਂ ਫ਼ੋਨ ਨੰਬਰ ਭਰੋ। ਓਹੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਾਤਾ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਬਹੁਤੀਆਂ ਅਸਫ਼ਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਪਿੱਛੇ ਗ਼ਲਤ ਪਾਸਵਰਡ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਈਮੇਲ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
- ਪਾਸਵਰਡ ਪਾਸਵਰਡ ਮੈਨੇਜਰ ਤੋਂ ਭਰੋ। ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦੀ ਥਾਂ ਮੈਨੇਜਰ ਵਰਤਣ ਦਾ ਇੱਕ ਲੁਕਵਾਂ ਫ਼ਾਇਦਾ ਹੈ: ਨਕਲੀ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਮੈਨੇਜਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਭਰਦਾ, ਅਤੇ ਓਹੀ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਪਹਿਲੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
- ਦੋ-ਪੜਾਵੀ ਕੋਡ ਭਰੋ ਜੇ ਚਾਲੂ ਹੈ। ਕੋਡ ਸਿਰਫ਼ ਓਸ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਭਰੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਖੋਲ੍ਹੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਡ ਓਦੋਂ ਆਵੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਓਹ ਖ਼ੁਦ ਇੱਕ ਸੂਚਨਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਸਵਰਡ ਅਜ਼ਮਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
- ਖਾਤੇ ਦੀ ਕਿਸਮ ਚੁਣੋ। ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਅਸਲ ਖਾਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਹ ਵੇਖ ਲੈਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕਿਹੜਾ ਖਾਤਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ।
ਮੋਬਾਈਲ ਐਪ ਉੱਤੇ ਤਰਤੀਬ ਓਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਬੱਸ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਪਤੇ ਦੀ ਥਾਂ ਐਪ ਦਾ ਸਰੋਤ ਵੇਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਐਪ ਡਾਊਨਲੋਡ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿਲਡ ਕਿੱਥੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਦਾ ਨਾਂ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਡੈਸਕਟਾਪ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਖ਼ਾਸ ਹੈ: ਸਾਂਝੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ "ਯਾਦ ਰੱਖੋ" ਵਾਲਾ ਖ਼ਾਨਾ ਨਾ ਲਾਓ। ਘਰ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਲੈਪਟਾਪ ਵੀ ਸਾਂਝਾ ਕੰਪਿਊਟਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਝਾਅ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਖਾਤੇ ਦੀਆਂ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਵੇਖੋ ਕਿ ਈਮੇਲ, ਫ਼ੋਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਕਲਪ ਕਿੱਥੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਸੱਚਮੁੱਚ ਲੋੜ ਪਵੇਗੀ, ਓਸ ਦਿਨ ਲੱਭਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਡੈਮੋ ਅਭਿਆਸ ਵਾਲੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਲੌਗਇਨ ਓਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਓਥੇ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸੋ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਓਥੇ ਲਾਉਣ ਨਾਲ ਇੰਟਰਫੇਸ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਬਿਨਾਂ ਜੋਖਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਰਹੇ ਕਿ ਅਭਿਆਸ ਖਾਤੇ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਤਸਦੀਕ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ।
ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹੱਦ ਵੀ ਦਰਜ ਹੈ। ਕੈਨੇਡਾ ਸੰਚਾਲਕ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਬਾਹਰ-ਰੱਖੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦਾ ਕਿ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਹਰ ਵਾਸੀ ਖਾਤਾ ਬਣਾ, ਤਸਦੀਕ ਕਰਾ ਜਾਂ ਭੁਗਤਾਨ ਲੈ ਹੀ ਸਕੇਗਾ। ਇਹ ਫ਼ੈਸਲੇ ਸੰਚਾਲਕ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖਿਆ ਨਹੀਂ।
ਲੌਗਇਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗ਼ਲਤੀ ਪਾਸਵਰਡ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਓਸ ਪਤੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਾਸਵਰਡ ਭਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪਹੁੰਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨੀ
ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵੱਖਰੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨੋਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਹਮਲੇ ਰੋਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਲਾ ਕੇ ਬਾਕੀ ਦੋ ਛੱਡ ਦੇਣ ਦਾ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪਹਿਲੀ ਪਰਤ ਪਾਸਵਰਡ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸ਼ਰਤ ਪੇਚੀਦਗੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਸਵਰਡ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਾਈਟ ਉੱਤੇ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਓਸ ਸਾਈਟ ਦੇ ਲੀਕ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਇੱਥੇ ਵੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਮਲਾਵਰ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਸਵਰਡ ਤੋੜਦੇ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਹੋਈ ਸੂਚੀ ਇੱਥੇ ਅਜ਼ਮਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦੂਜੀ ਪਰਤ ਦੋ-ਪੜਾਵੀ ਤਸਦੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫ਼ਰਕ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਚਾਲੂ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਸਵਰਡ ਜਾਣ ਲੈਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜੇ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਐਪ ਵਾਲਾ ਵਿਕਲਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਓਹ ਸੁਨੇਹੇ ਵਾਲੇ ਕੋਡ ਨਾਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਫ਼ੋਨ ਨੰਬਰ ਆਪ ਵੀ ਚੋਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤੀਜੀ ਪਰਤ ਈਮੇਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਹਰ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਇਨਬਾਕਸ ਨਾਲ ਖਾਤਾ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਓਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਖਾਤੇ ਦੀ ਮਾਸਟਰ ਚਾਬੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਸਵਰਡ ਦੀ ਮੁੜ-ਸਥਾਪਨਾ ਓਥੋਂ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਈਮੇਲ ਦਾ ਪਾਸਵਰਡ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਸਾਰੀ ਮਿਹਨਤ ਬੇਕਾਰ ਹੈ।
ਫਿਸ਼ਿੰਗ ਪਛਾਣਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਦਾ ਅਸੂਲ ਵੀ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ: ਜਿਹੜਾ ਸੁਨੇਹਾ ਜਲਦੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਸ਼ੱਕੀ ਹੈ। "ਖਾਤਾ ਬੰਦ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ", "ਭੁਗਤਾਨ ਰੁਕ ਗਿਆ ਹੈ", "ਹੁਣੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੋ" ਵਰਗੇ ਵਾਕ ਸੋਚਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਖੋਹਣ ਲਈ ਹੀ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਸੁਨੇਹਾ ਆਵੇ ਤਾਂ ਓਸ ਵਿਚਲੇ ਲਿੰਕ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣਾ ਬੁੱਕਮਾਰਕ ਖੋਲ੍ਹੋ ਅਤੇ ਖਾਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਵੇਖੋ।
ਡੇਟਾ ਤੇ ਖਾਤੇ ਦਾ ਬਚਾਅ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਸੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਦੇ ਪੱਖੋਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪੰਨੇ ਇੱਕੋ ਨੁਕਤੇ ਉੱਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ: ਜਿਸ ਦੀ ਖਾਤੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਓਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਭੁਗਤਾਨ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਬਦਲਣਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਖਾਤੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕੜੀ ਅਕਸਰ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਓਹ ਈਮੇਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਾਤਾ ਜੁੜਿਆ ਹੈ।
ਖਾਤਾ ਵਾਪਸ ਲੈਣਾ
ਜਦੋਂ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣਾ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੁਕਾਵਟ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸੇ ਹੈ ਜਾਂ ਖਾਤੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ।
ਭੁੱਲੇ ਪਾਸਵਰਡ ਦਾ ਹੱਲ ਸਿੱਧਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਖਾਤੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮੁੜ-ਸਥਾਪਨਾ ਵਾਲੀ ਸਹੂਲਤ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਸੁਨੇਹਾ ਰਜਿਸਟਰਡ ਈਮੇਲ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਓਹ ਪਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਓਸ ਈਮੇਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਹੈ ਵੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਈਮੇਲ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੇਚੀਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰਨੀ, ਖਾਤਾ ਬਣਾਉਣ ਵੇਲੇ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਵਾਲੀ ਈਮੇਲ ਲੱਭਣੀ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਦੀ ਸਟੇਟਮੈਂਟ ਵੇਖਣੀ, ਤਿੰਨੋਂ ਰਾਹ ਕੰਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਰਾਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਉਹ ਹੈ ਨਵਾਂ ਖਾਤਾ ਬਣਾ ਲੈਣਾ; ਇੱਕੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਦੋ ਖਾਤੇ ਤਸਦੀਕ ਦੇ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਟਕਰਾਅ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜੇ ਖਾਤਾ ਲਾਕ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਾਰਨ ਕਈ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਠਕ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਲੌਗਇਨ ਦੀ ਦਿੱਕਤ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਓਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਓਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਓਹੀ ਤਰਤੀਬ ਸਮਾਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਦਾ ਵੇਲਾ ਓਦੋਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਾਸਵਰਡ ਦੀ ਮੁੜ-ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਨਾ ਚੱਲੇ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸੁਨੇਹਾ ਆਵੇ ਕਿ ਖਾਤਾ ਸਮੀਖਿਆ ਹੇਠ ਹੈ। ਓਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕੋ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵੇਰਵੇ ਦੇ ਦੇਣੇ ਬਣਦੇ ਹਨ: ਰਜਿਸਟਰਡ ਈਮੇਲ, ਖਾਤਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਲਗਭਗ ਸਮਾਂ, ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਗ਼ਲਤੀ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ।
ਇੱਕ ਗੱਲ ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ: ਸਹਾਇਤਾ ਨੂੰ ਪਾਸਵਰਡ ਜਾਂ ਇੱਕ-ਵਾਰੀ ਕੋਡ ਭੇਜਣਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਜਾਇਜ਼ ਸਹਾਇਤਾ ਟੀਮ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦੀ, ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਗੇ ਤਾਂ ਓਹ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਸਕ੍ਰੀਨ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਜਾਂ ਦੂਰੋਂ ਕੰਟਰੋਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬੇਨਤੀ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੈ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਵੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਕਸਰ ਕੋਈ ਖਾਤਾ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਮਦਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਓਹੀ ਧਿਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੰਗ ਲੌਗਇਨ, ਫੀਸ ਜਾਂ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦੀ ਸਾਂਝ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੱਦ। ਕੁਝ ਮਾਮਲੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਚਾਲਕ ਦੇ ਹੱਥ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸੂਬਾਈ ਜਾਂ ਖੇਤਰੀ ਰੈਗੂਲੇਟਰ ਕੋਲ ਇਸ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਓਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਸੂਬਾਈ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਉਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਖਾਤਾ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦੀ ਸਾਰੀ ਲੜੀ ਓਸ ਈਮੇਲ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਓਹ ਗੁਆਚ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਸਭ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੈਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਆਦਤਾਂ
ਇਹ ਆਦਤਾਂ ਛੋਟੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਖਾਤਾ ਗੁਆਉਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਕੋਈ ਇੱਕ ਛੱਡ ਬੈਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਹਿਲੀ ਆਦਤ ਸਾਂਝੇ ਡਿਵਾਈਸ ਉੱਤੇ ਲੌਗ-ਆਊਟ ਕਰਨ ਦੀ ਹੈ। ਦਫ਼ਤਰ ਦਾ ਕੰਪਿਊਟਰ, ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨ, ਦੋਸਤ ਦਾ ਲੈਪਟਾਪ ਅਤੇ ਘਰ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਟੈਬਲੇਟ, ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਰਫ਼ ਵਿੰਡੋ ਬੰਦ ਕਰਨਾ ਲੌਗ-ਆਊਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਦੂਜੀ ਆਦਤ ਨਕਲੀ ਪੰਨੇ ਪਛਾਣਨ ਦੀ ਹੈ। ਪਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਦਾ ਫ਼ਰਕ, ਵੱਖਰੀ ਅੰਤਲੀ ਪੁੜੀ, ਜਾਂ ਓਹ ਪੰਨਾ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਲੌਗਇਨ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਿੰਨੋਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨਕਲੀ ਪਤੇ ਦਾ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਲਿਖਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਹ ਸੂਚੀ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਬਦਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਓਸ ਨੂੰ ਛਾਪਣਾ ਆਪ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕੋ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਅਸੂਲ ਆਪਣਾ ਬੁੱਕਮਾਰਕ ਹੈ।
ਤੀਜੀ ਆਦਤ ਖਾਤੇ ਦੀ ਸਰਗਰਮੀ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਬਦਲਾਅ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਹ ਵੇਖ ਲੈਣਾ ਦੋ ਮਿੰਟ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹੀ ਓਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਗੜਬੜ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਚੌਥੀ ਆਦਤ ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਜਾਂ ਭੁਗਤਾਨ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਬਦਲਣ ਉੱਤੇ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਣ ਦਾ ਵਿਕਲਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਓਹ ਚਾਲੂ ਰੱਖੋ। ਅਜਿਹਾ ਸੁਨੇਹਾ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸਕਿੰਟ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹੀ ਪੰਜ ਸਕਿੰਟ ਕਈ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਬਕਾਇਆ ਬਚਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪੰਜਵੀਂ ਆਦਤ ਐਪ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦੀ ਹੈ। ਗ਼ੈਰ-ਅਧਿਕਾਰਤ ਇੰਸਟਾਲਰ ਰਾਹੀਂ ਲੱਗੀ ਐਪ ਲੌਗਇਨ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਓਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਬਾਹਰ ਭੇਜ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਓਹ ਭਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਪਤਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਲੌਗਇਨ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਵੀ ਐਪ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਵੱਖਰਾ ਲੱਗੇ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਦਤ ਓਸ ਸਾਂਝੇ ਵਾਈ-ਫ਼ਾਈ ਬਾਰੇ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਘੱਟ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੌਫ਼ੀ ਸ਼ਾਪ, ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਓਸ ਵੇਲੇ ਸੌਖੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਪਰ ਓਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੈਸੇ ਵਾਲੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਮੋਬਾਈਲ ਡੇਟਾ ਵਰਤਣਾ ਵੱਧ ਸਿਆਣਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੁਝ ਵੀ ਵਾਧੂ ਖ਼ਰਚ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ।
ਛੇਵੀਂ ਆਦਤ ਸਭ ਤੋਂ ਸਾਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਖਾਤੇ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਕਿਸੇ ਸੁਨੇਹਾ ਗਰੁੱਪ, ਸਕ੍ਰੀਨਸ਼ਾਟ ਜਾਂ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਨਾ ਦਿਖਾਓ। ਬਕਾਇਆ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਈਮੇਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਖਾਤੇ ਦਾ ਨੰਬਰ ਜਾਂ ਸਾਧਨ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅੰਕ ਵੀ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੈਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਦਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਓਦੋਂ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਦੋਂ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਾਈਨ-ਇਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ
ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਅਕਸਰ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਤੈਅ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੋ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਓਸੇ ਪਹਿਲੀ ਤਰਤੀਬ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਬਕਾਇਆ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵੇਖਣਾ ਹੈ। ਖਾਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਰ ਸੌਦੇ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਹਿਸਾਬ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਹਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਪਾਠਕ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਸੌਦੇ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦੂਜਾ ਕੰਮ ਤਸਦੀਕ ਪੂਰੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਹੀ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਮਦਦ ਸਮੱਗਰੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਫ਼ੋਟੋ ਪਛਾਣ-ਪੱਤਰ, ਪਤੇ ਦਾ ਸਬੂਤ ਅਤੇ ਵਰਤੇ ਗਏ ਭੁਗਤਾਨ ਸਾਧਨ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਦਾ ਸਬੂਤ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਸੰਚਾਲਕ ਆਪ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਗੱਲ ਨਾਂ ਦੇ ਮੇਲ ਦੀ ਹੈ। ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਨਾਂ, ਪਛਾਣ-ਪੱਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਸਾਧਨ ਦਾ ਨਾਂ ਇੱਕੋ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਖਾਤੇ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਉਲਟ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਪਛਾਣ ਜਾਂ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਨੂੰ ਗ਼ਲਤ ਦੱਸਣ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਉਹ ਧੋਖਾਧੜੀ ਹੈ।
ਤੀਜਾ ਕੰਮ ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਸੈੱਟ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਵੱਖ ਕਰਨੀਆਂ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀਆਂ ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਲੂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਹ ਸਿੱਧਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਣ ਲਈ ਬਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚੌਥਾ ਕੰਮ ਪੈਸੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦਾ ਰਾਹ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਨਿਕਾਸੀ ਦਾ ਅਮਲ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਪੂਰੀ ਲੜੀ ਪੜਾਅ-ਦਰ-ਪੜਾਅ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਿੱਧੀ ਇਸ ਪੰਨੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ: ਪੈਸਾ ਓਸੇ ਰਾਹ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹ ਆਇਆ ਸੀ, ਸੋ ਪਹਿਲੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਹੀ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਚੋਣ ਹੈ।
ਪੰਜਵਾਂ ਕੰਮ ਜੋਖਮ ਦੀ ਹੱਦ ਆਪ ਤੈਅ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ-ਸਮਾਂ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂੰਜੀ ਪੂਰੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਪਰਚੂਨ ਖਾਤੇ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੰਨਾ ਪੈਸਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਆਇਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇ, ਓਨਾ ਇੱਥੇ ਪਾਉਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਛੇਵਾਂ ਕੰਮ ਓਸ ਪਾਸੇ ਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤੇ ਪਾਠਕ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਾਲ ਸੋਚਦੇ ਹਨ: ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ। ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਲਈ ਦੋ ਹੱਦਾਂ ਲਿਖ ਲਓ, ਇੱਕ ਓਹ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪੈਸਾ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਓਹ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹੱਦਾਂ ਠੰਢੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਲਿਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਓਸ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਜਦੋਂ ਖਾਤਾ ਲਾਲ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਟੈਕਸ ਦਾ ਸਵਾਲ ਵੀ ਇਸੇ ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਸੋਚ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਲ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਕਮਾਈ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨੀ ਪਾਠਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹੀ ਜਵਾਬ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ ਜਾਂ Canada Revenue Agency ਦੀ ਸੇਧ ਕੋਲੋਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਪਹਿਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਕੀਤੀ ਤਸਦੀਕ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਸਮਝਿਆ ਭੁਗਤਾਨ ਦਾ ਰਾਹ, ਦੋਵੇਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹਫ਼ਤੇ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆਮ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਕੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਦੇ ਮੇਰਾ ਪਾਸਵਰਡ ਜਾਂ ਕੋਡ ਮੰਗ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਜਾਇਜ਼ ਸਹਾਇਤਾ ਟੀਮ ਪਾਸਵਰਡ, ਇੱਕ-ਵਾਰੀ ਕੋਡ ਜਾਂ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦੀ ਸਾਂਝ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਸ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਗੇ ਤਾਂ ਓਹ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਗੱਲਬਾਤ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਸੁਨੇਹਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਦਿਸਦੇ ਖਾਤੇ ਤੋਂ ਆਵੇ।
ਮੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਮੇਰੀ ਥਾਂ ਲੌਗਇਨ ਕਰ ਕੇ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਠੀਕ ਹੈ?
ਜੋਖਮ ਓਨਾ ਹੀ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਕਿਸੇ ਓਪਰੇ ਨੂੰ ਲੌਗਇਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇਹ ਨੀਅਤ ਦਾ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ। ਖਾਤਾ, ਪਛਾਣ-ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਸਾਧਨ ਇੱਕੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਸੌਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਕੀਤੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ।
ਮੈਨੂੰ ਕੋਡ ਵਾਲਾ ਸੁਨੇਹਾ ਆਇਆ ਪਰ ਮੈਂ ਲੌਗਇਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਇਹ ਸਾਫ਼ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਨਾਲ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਪਾਸਵਰਡ ਓਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਕੋਡ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਓ, ਆਪਣੇ ਬੁੱਕਮਾਰਕ ਤੋਂ ਖਾਤਾ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਪਾਸਵਰਡ ਬਦਲੋ, ਅਤੇ ਓਹੀ ਪਾਸਵਰਡ ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਵਰਤਿਆ ਹੈ ਓਥੇ ਵੀ ਬਦਲੋ।
ਜੇ ਦੋ-ਪੜਾਵੀ ਤਸਦੀਕ ਵਾਲਾ ਫ਼ੋਨ ਗੁਆਚ ਜਾਵੇ ਤਾਂ?
ਇਸ ਹਾਲਤ ਦਾ ਹੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਬੈਕਅੱਪ ਕੋਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਓਹ ਕੋਡ ਖਾਤਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਸਾਂਭ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਓਸੇ ਫ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਓਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੀ ਬਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲੰਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੀ ਵੈੱਬ ਅਤੇ ਐਪ ਦਾ ਲੌਗਇਨ ਇੱਕੋ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਇੱਕੋ ਸੇਵਾ ਦੇ ਵੈੱਬ ਅਤੇ ਐਪ ਵਾਲੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕੋ ਖਾਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨਾਂ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਪਤੇ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਂਡ ਦਿਸੇ ਤਾਂ ਇਹ ਮੰਨ ਕੇ ਨਾ ਚੱਲੋ ਕਿ ਓਥੇ ਵੀ ਓਹੀ ਲੌਗਇਨ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ; ਅਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਦਾਅਵਾ ਪੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਚਾਲਕ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੇਖਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।