Pocket Option ਨਿਕਾਸੀ ਢੰਗ ਤੇ Interac (2026)

ਉਪਲਬਧ ਭੁਗਤਾਨ ਢੰਗ

ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਖਾਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਝ ਲੈਣ ਨਾਲ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਚੋਣ ਤੁਹਾਡੇ ਹਾਲਾਤ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।

ਬੈਂਕ ਕਾਰਡ ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਵੀ। ਇਸ ਰਾਹ ਦੀ ਖ਼ਾਸੀਅਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਦੋ ਥਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਕਾਰਡ ਸਟੇਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਰਾਹ ਅਸਲ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਨਾਲ ਬੱਝਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਬੰਦ ਕਾਰਡ ਪੂਰੀ ਬੇਨਤੀ ਹੌਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਦੂਜੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਈ-ਵਾਲਟ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਟੋ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅੰਦਰੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ। ਵਾਲਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਖਾਤਾ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਦੋ ਵਾਰ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਪਛਾਣ ਦੀ ਜਾਂਚ। ਬਲਾਕਚੇਨ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਚੋਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਿਸ ਕੋਲ ਗ਼ਲਤ ਪਤੇ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ, ਪਰ ਇਹ ਬੈਂਕਿੰਗ ਕੈਲੰਡਰ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

Interac e-Transfer ਬਾਰੇ ਸਾਫ਼ ਗੱਲ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਪਾਠਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇਹੀ ਨਾਂ ਖੋਜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ ਜੋ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਬੈਂਕ ਖਾਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਇਸ ਦੀ ਹੱਦ ਵੀ ਹੈ। ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਬੈਠੇ ਕਿਸੇ ਅਦਾਰੇ ਤੱਕ ਪੈਸਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਧਿਰ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਦੋਂ ਸਵਾਲ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਪੈਸਾ ਕਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਕਿਸ ਦੇ ਨਾਂ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਕੀ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ।

ਇਸ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਉੱਤੇ Interac ਉਪਲਬਧ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਪੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਹਰ ਕਾਰਡ ਨੈੱਟਵਰਕ, ਹਰ ਵਾਲਟ ਅਤੇ ਹਰ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਬੈਂਕ ਬਾਰੇ ਲਾਗੂ ਹੈ। ਜੋ ਸਾਧਨ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਦਿਸਣ, ਓਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਸਲ ਹਨ।

ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਜੋ ਸਮੱਗਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਥ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਲਗਭਗ ਸਾਰੀ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਪਾਠਕ ਲਈ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਓਥੋਂ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਭੁਗਤਾਨ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੈਂਕ ਖਾਤਾ ਸਰੀ, ਬਰੈਂਪਟਨ ਜਾਂ ਕੈਲਗਰੀ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤਾਂ ਓਹ ਰਾਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਹੀਂ। ਭਾਸ਼ਾ ਸਾਂਝੀ ਹੈ, ਬੈਂਕਿੰਗ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸਾਂਝਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਹਰ ਸਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਚੁਣਦੇ ਵੇਲੇ ਅਸਲ ਸਵਾਲ ਰਫ਼ਤਾਰ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇਗੀ।

ਢੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਾਂ

ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਘੰਟੇ ਜਾਂ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਛਾਪੇ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਪੁਸ਼ਟ ਵਿੰਡੋ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ: ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੱਖਰੇ ਮਾਲਕ।

ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸੰਚਾਲਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮੀਖਿਆ ਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਕਤਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਬਾਹਰੋਂ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਖਾਤੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਬਦਲਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਖਾਤੇ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੂਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸਿੱਧੀ ਅੱਗੇ ਤੁਰਦੀ ਹੈ; ਅਧੂਰੀ ਫ਼ਾਈਲ ਵਾਲਾ ਖਾਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਨਿਕਾਸੀ ਦਾ ਅਮਲ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਨੂੰ ਪੜਾਅ-ਦਰ-ਪੜਾਅ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ। ਬੈਂਕਿੰਗ ਰਾਹ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਬੱਝੇ ਹਨ, ਵਾਲਟ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਲਾਕਚੇਨ ਦੀ ਗਤੀ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦੀ ਭੀੜ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ। ਇੱਕੋ ਦਿਨ ਭੇਜੀਆਂ ਦੋ ਬੇਨਤੀਆਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸਹੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਕੈਲੰਡਰ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪੇਚੀਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਜਨਤਕ ਛੁੱਟੀਆਂ ਸੂਬਾਈ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ ਬੈਂਕ ਬੰਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਓਂਟਾਰੀਓ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇੱਕੋ ਬੇਨਤੀ ਉੱਤੇ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਕੈਲੰਡਰ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਬੇਚੈਨੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਵੀਕਐਂਡ ਦਾ ਅਸਰ ਵੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖਰਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਲਾਕਚੇਨ ਸ਼ਨਿੱਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਓਵੇਂ ਹੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ, ਜਦਕਿ ਬੈਂਕਿੰਗ ਪਾਸੇ ਦੋ ਦਿਨ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਠਕ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਸ਼ਾਮ ਬੇਨਤੀ ਭੇਜ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਕੈਲੰਡਰ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਆਦਤ ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਉਲਟਾ ਅਸਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਪਹਿਲੀ ਬੇਨਤੀ ਰੱਦ ਕਰਕੇ ਨਵੀਂ ਭੇਜਣੀ। ਹਰ ਨਵੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕਤਾਰ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਉੱਤੇ ਜਾ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਸੋ ਬੇਸਬਰੀ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਉਡੀਕ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੁਝ ਅਟਕਿਆ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਨਿਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਤਰਤੀਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੈਸੇ ਕਢਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਬੇਨਤੀ ਅਕਸਰ ਬਾਕੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਖਾਤੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫ਼ਾਈਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਸ਼ਰਤੇ ਵਿਚਾਲੇ ਕੁਝ ਨਾ ਬਦਲੇ। ਸਾਧਨ ਬਦਲਣਾ, ਪਤਾ ਬਦਲਣਾ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਮੰਗਣੀ ਓਹੀ ਫ਼ਾਈਲ ਦੁਬਾਰਾ ਖੁੱਲ੍ਹਵਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੱਦ। ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਉੱਤੇ ਜੋ ਵੀ ਸਮਾਂ ਲਿਖਿਆ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨੀਤੀ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਸੰਚਾਲਕ ਕੋਈ ਵਿੰਡੋ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪੰਨਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਵੇਖਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਸਮਾਂ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਥਾਂ ਇਹ ਵੇਖੋ ਕਿ ਬੇਨਤੀ ਇਸ ਵੇਲੇ ਸੰਚਾਲਕ ਕੋਲ ਹੈ ਜਾਂ ਨੈੱਟਵਰਕ ਕੋਲ; ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।

ਫੀਸਾਂ ਤੇ ਬਦਲੀ

ਖ਼ਰਚੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਸਵੀਰ ਸਿਰਫ਼ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੀ ਫੀਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹੀ ਹਰ ਧਿਰ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹਿਸਾਬ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਰੰਸੀ ਦੀ ਬਦਲੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਦੋ ਵਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਦੇ ਖ਼ਰਚੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਣਨੇ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਪਟੋ ਨੈੱਟਵਰਕ ਆਪਣੀ ਫੀਸ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਭੀੜ ਨਾਲ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਵਾਲਟ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਪੈਸਾ ਬੈਂਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਖ਼ਰਚਾ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਬੈਂਕ ਸਰਹੱਦ-ਪਾਰ ਆਈ ਰਕਮ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਅੰਕੜਾ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਪਾਠਕ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਵੱਖਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਕਰੰਸੀ ਬਦਲੀ ਦੀ ਗੱਲ ਅਕਸਰ ਪਿੱਛੋਂ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਖਾਤਾ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਕਰੰਸੀ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪੈਸੇ ਪਾਉਣ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਬਦਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਢਵਾਉਣ ਵੇਲੇ ਦੂਜੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੀ ਫੀਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੇਟ ਤੁਹਾਡਾ ਬੈਂਕ ਜਾਂ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਦਰ ਜਾਂ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਜੋੜਦੇ, ਪਰ ਬਦਲੀ ਦੋ ਵਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੀ ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਤੀਜੀ-ਧਿਰ ਵਾਲੀ ਟੌਪ-ਅੱਪ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਸਾਫ਼ ਹੈ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਾ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਵਿਚੋਲੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਪਾਉਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਪੈਸਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸਾਧਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਦੋਂ ਮੇਲ ਵਾਲੀ ਸ਼ਰਤ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸਾਰੀ ਭੁਗਤਾਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੈਸਾ ਅੰਦਰ ਤਾਂ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।

ਬੋਨਸ ਵੀ ਖ਼ਰਚੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਫੀਸ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ। ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਨਸ ਨਾਲ ਟਰਨਓਵਰ ਦੀ ਲੋੜ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬਕਾਏ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਜਾਂ ਗੁਣਾਂਕ ਨਹੀਂ ਛਾਪਦੇ, ਪਰ ਮਕੈਨਿਕ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਟੈਕਸ ਦੀ ਗੱਲ ਇੱਕ ਵਾਕ ਵਿੱਚ: ਕਮਾਈ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨੀ ਪਾਠਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਕੋਈ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪਰਚੀ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਸਹੀ ਜਵਾਬ ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ ਜਾਂ Canada Revenue Agency ਦੀ ਸੇਧ ਕੋਲੋਂ ਮਿਲੇਗਾ।

ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਗ਼ਲਤੀ ਫੀਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸਾਧਨ ਤੋਂ ਆਇਆ ਪੈਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਰਾਹ ਹੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸਹੀ ਢੰਗ ਚੁਣਨਾ

ਚੋਣ ਭੁਗਤਾਨ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਹਿਲੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਰਾਹ ਪੈਸਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਓਹੀ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦਾ ਰਾਹ ਤੈਅ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਪਹਿਲਾ ਅਸੂਲ ਮੇਲ ਦਾ ਹੈ। ਪੈਸਾ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉਸੇ ਸਾਧਨ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਓਨੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਹੀ ਜਿੰਨੀ ਰਕਮ ਉਸ ਰਾਹ ਆਈ ਸੀ। ਇਹ ਪਾਬੰਦੀ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਪੈਸੇ ਦੀ ਧੁਲਾਈ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਨਿਯਮਾਂ ਕਰਕੇ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਜਮ੍ਹਾਂ ਢੰਗ ਦੀ ਚੋਣ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਚੋਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਕੰਮ ਦਾ ਨੁਕਤਾ ਹੈ।

ਦੂਜਾ ਅਸੂਲ ਗਤੀ ਅਤੇ ਸਹੂਲਤ ਵਿਚਕਾਰ ਅਦਲਾ-ਬਦਲੀ ਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਰਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਗ਼ਲਤੀ ਸੁਧਾਰਨ ਦੀ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਹੌਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਸਥਾ ਬੈਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੈਸੇ ਕਢਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਰਾਹ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸੌਖਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਡੀਕ ਲੰਬੀ ਲੱਗੇ।

ਤੀਜਾ ਅਸੂਲ ਸੂਬੇ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਓਹ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚ ਗ਼ਾਇਬ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਸਿਕਿਓਰਿਟੀਜ਼ ਦੇ ਨਿਯਮ ਸੂਬਾਈ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਪਾਠਕ ਦਾ ਰੈਗੂਲੇਟਰ BCSC ਹੈ, ਓਂਟਾਰੀਓ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਪਾਠਕ ਦਾ OSC, ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਓਥੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਨਾ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਕੰਪਨੀ ਬੈਠੀ ਹੈ।

ਇਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਸਰ ਭੁਗਤਾਨ ਉੱਤੇ ਇਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਧਨ ਦੀ ਚੋਣ ਸਿਰਫ਼ ਸਹੂਲਤ ਦਾ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਸੂਬਾਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਡੀਲਰ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਾ ਬਣਿਆ-ਬਣਾਇਆ ਰਾਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਲਈ ਕਿਸੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸੂਬਾਈ ਜਾਂ ਖੇਤਰੀ ਰੈਗੂਲੇਟਰ ਕੋਲ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸੋ ਜੋ ਵੀ ਰਿਕਾਰਡ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨ ਵਿੱਚ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਚੌਥੀ ਗੱਲ ਨਾਂ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਲਚਕ ਨਹੀਂ। ਖਾਤੇ ਦਾ ਨਾਂ, ਪਛਾਣ-ਪੱਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਸਾਧਨ ਦਾ ਨਾਂ ਇੱਕੋ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਮੈਂਬਰ ਦਾ ਕਾਰਡ ਜਾਂ ਬੈਂਕ ਖਾਤਾ ਵਰਤਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਾਰਨ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਬੇਨਤੀਆਂ ਰੱਦ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਪਛਾਣ ਜਾਂ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਨੂੰ ਗ਼ਲਤ ਦੱਸਣ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਉਹ ਧੋਖਾਧੜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਫ਼ ਕਹਿਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਤਰੀਕਾ ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਪਹਿਲਾ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਜੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਪੈਸਾ ਵਾਪਸ ਮੰਗਣਾ ਪਿਆ ਤਾਂ ਓਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਸਾਧਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਓਵੇਂ ਹੀ ਚੱਲਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਮਿਆਦ ਪੁੱਗਣ ਵਾਲਾ ਕਾਰਡ, ਬੰਦ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਵਾਲਟ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਨਾਲ ਬੱਝਾ ਖਾਤਾ ਓਸ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਸਾਧਨ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਓਹੀ ਸਹੀ ਚੋਣ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ।

ਪੰਜਵੀਂ ਗੱਲ ਜੋਖਮ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਹਰ ਢੰਗ ਉੱਤੇ ਬਰਾਬਰ ਲਾਗੂ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ-ਸਮਾਂ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂੰਜੀ ਪੂਰੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਪਰਚੂਨ ਖਾਤੇ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਧਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿਆਣੀ ਚੋਣ ਵੀ ਇਸ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੀ।

ਭੁਗਤਾਨ ਦਾ ਰਾਹ ਪਹਿਲੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਤੈਅ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿੰਗਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਭੁਗਤਾਨ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ

ਬੇਨਤੀ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਕੰਮ ਸਬਰ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਰਿਕਾਰਡ ਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਵੇਖਣਾ ਅਤੇ ਸਹੀ ਵੇਲੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣਾ, ਦੋਵੇਂ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਨ।

ਪਹਿਲੀ ਥਾਂ ਖਾਤੇ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਥਿਤੀ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਓਥੇ ਲਿਖੇ ਲਫ਼ਜ਼ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਿੱਖ ਲੈਣ ਨਾਲ ਅੱਧੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੰਬਿਤ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਬੇਨਤੀ ਅਜੇ ਸੰਚਾਲਕ ਦੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਮੁਕੰਮਲ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਸੰਚਾਲਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਗੇਂਦ ਹੁਣ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦੇ ਪਾਲੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪੈਸਾ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਦੂਜੀ ਥਾਂ ਈਮੇਲ ਹੈ। ਬੇਨਤੀ ਦਰਜ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਥਿਤੀ ਬਦਲਣ ਦੀਆਂ ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਰਜਿਸਟਰਡ ਪਤੇ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੋ ਓਸ ਇਨਬਾਕਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣੀ ਓਨੀ ਹੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਖਾਤੇ ਤੱਕ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸਾਵਧਾਨੀ ਵੀ ਬਣਦੀ ਹੈ: ਭੁਗਤਾਨ ਬਾਰੇ ਆਏ ਸੁਨੇਹੇ ਫਿਸ਼ਿੰਗ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਸ ਵੇਲੇ ਪਾਠਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਸੇ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਤੀਜੀ ਥਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ। ਬੇਨਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਰਕਮ, ਸਾਧਨ ਅਤੇ ਹਵਾਲਾ ਨੰਬਰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਖ ਲੈਣੇ ਦਸ ਮਿੰਟ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ ਪਰ ਵਿਵਾਦ ਵੇਲੇ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਦੇ ਵੇਲੇ ਇਹ ਵੇਰਵੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਕਈ ਗੇੜੇ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਸਹੀ ਵੇਲਾ ਓਦੋਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਥਿਤੀ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾ ਬਦਲੇ ਅਤੇ ਕੋਈ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਵੀ ਨਾ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਸਥਿਤੀ ਮੁਕੰਮਲ ਦਿਖਾਵੇ ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਹ ਦੂਜੀ ਹਾਲਤ ਖ਼ਾਸ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਦੋਂ ਸਵਾਲ ਸੰਚਾਲਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਬੈਂਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਓਹ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: ਆਪਣੇ ਬੈਂਕ ਜਾਂ ਵਾਲਟ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਟੇਟਮੈਂਟ ਵੇਖਣੀ। ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਿਸਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਪਾਸਾ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਕਿਸੇ ਓਪਰੇ ਵਪਾਰੀ ਨਾਂ ਹੇਠ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੈਸਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।

ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਨਾਂਹ। ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਉੱਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਫੀਸ ਲੈ ਕੇ ਅਟਕਿਆ ਪੈਸਾ ਵਾਪਸ ਦਿਵਾਉਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਹੱਲ ਨਹੀਂ, ਦੂਜੀ ਠੱਗੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਕਸਰ ਓਸੇ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੈਸਾ ਗੁਆਇਆ ਹੋਵੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਧਿਰ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਫੀਸ, ਲੌਗਇਨ ਜਾਂ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦੀ ਸਾਂਝ ਮੰਗੇ, ਓਥੇ ਗੱਲ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੀ ਲੱਗੇ।

ਜਿਸ ਦਿਨ ਬੇਨਤੀ ਭੇਜੀ ਜਾਵੇ, ਓਸੇ ਦਿਨ ਵੇਰਵੇ ਲਿਖ ਲੈਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤਾ ਬੀਮਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ।