Pocket Option 'ਤੇ ਕਾਪੀ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲਦੀ (2026)

ਕਾਪੀ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਕੀ ਹੈ

ਇਸ ਸਹੂਲਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦਾ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਵੰਡ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਨਤੀਜਾ ਓਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸੀ।

ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵੇਰਵੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਨਕਲ ਵਾਲੀ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਸੰਦਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਬੁਨਿਆਦੀ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਓਹੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਪੈਰਵੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਜ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਸੌਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੰਡ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਵੇਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਫ਼ੈਸਲਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹੈ, ਪਰ ਪੈਸਾ ਪਾਠਕ ਦਾ ਹੈ, ਖਾਤਾ ਪਾਠਕ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘਾਟਾ ਪੈਣ ਉੱਤੇ ਉਹ ਪਾਠਕ ਦੇ ਬਕਾਏ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਕੋਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਨਾ ਕੋਈ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਆਰਡਰਾਂ ਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਨਕਲ ਵੀ ਓਨੀ ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਜਿੰਨੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਦੋ ਖਾਤਿਆਂ ਦਾ ਆਕਾਰ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਓਹੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਭਾਰ ਦੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਫ਼ੈਸਲਾ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਖਾਤੇ ਲਈ ਛੋਟਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਛੋਟੇ ਖਾਤੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਦਾਅ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਦੂਜੀ ਗੱਲ ਵੇਲੇ ਦੀ ਹੈ। ਨਕਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸਲ ਫ਼ੈਸਲਾ ਦਰਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਨਕਲ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ-ਸਮਾਂ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਮਿਆਦ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਤੀਜੀ ਗੱਲ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਪੂਰੇ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨਕਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਤਪਾਦ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ। ਹਾਰ ਓਦੋਂ ਵੀ ਪੂਰਾ ਦਾਅ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਓਦੋਂ ਵੀ ਦਾਅ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਾਪਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਬਟਨ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਦਬਾਇਆ ਹੋਵੇ। ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਦੀ ਮਕੈਨਿਕਸ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਸ ਹਿਸਾਬ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਇਸੇ ਲਈ ਇਸ ਸਾਈਟ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲੀਡਰ, ਚੈਨਲ ਜਾਂ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦਰ ਜਾਂ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦਾ ਅੰਕੜਾ ਨਹੀਂ ਛਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੋਟ, ਸਿਗਨਲ ਸੇਵਾ ਜਾਂ ਰਣਨੀਤੀ ਲਈ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੀ ਕੋਈ ਗਾਰੰਟੀ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਪਰਚੂਨ ਖਾਤੇ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪਹੁੰਚ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਵਾਕ: ਸੰਚਾਲਕ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਬਾਹਰ-ਰੱਖੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਵਾਸੀ ਖਾਤਾ ਖੋਲ੍ਹ, ਭਰ ਜਾਂ ਕਢਵਾ ਸਕੇਗਾ।

ਨਕਲ ਵਿੱਚ ਫ਼ੈਸਲਾ ਬਾਹਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਅਸੰਤੁਲਨ ਇਸ ਸਹੂਲਤ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਸੈੱਟ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ

ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫ਼ੈਸਲਾਕੁਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਹੀ ਤੈਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿੰਨੀ ਰਕਮ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਹੱਥ ਜਾਵੇਗੀ।

ਪਹਿਲਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੈਰਵੀ ਕਿਸ ਦੀ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਅੰਕੜੇ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲ ਇਹ ਸਮਝਣੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੰਕੜੇ ਬੀਤੇ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬੀਤਿਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅੱਗੇ ਦੀ ਕੋਈ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਵਾਕ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇਸ ਉਤਪਾਦ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸੱਚ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਤਫ਼ਾਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਥੋੜ੍ਹੇ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਿਕਾਰਡ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਾਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਹੁਨਰ ਦਾ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਨਮੂਨਾ ਹੈ। ਸਬੂਤ ਦਾ ਮਿਆਰ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਸੇ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਆਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਹੀ ਕਸੌਟੀ ਇੱਥੇ ਵੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਦੂਜਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਰਕਮ ਦੀ ਵੰਡ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤੇ ਪਾਠਕ ਗ਼ਲਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੰਡ ਦਾ ਅਸਲ ਸਵਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਿੰਨਾ ਲਾਉਣਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਇਹ ਪੂਰੀ ਰਕਮ ਚਲੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਫ਼ਰਕ ਪਵੇਗਾ। ਜੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਹਿਚਕਿਚਾਹਟ ਹੈ ਤਾਂ ਰਕਮ ਵੱਡੀ ਹੈ।

ਤੀਜਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦਾ ਹੈ। ਨਕਲ ਚਾਲੂ ਕਰਕੇ ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਵਿਹਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਹੱਲ ਸਾਦਾ ਹੈ: ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੈਅ ਦਿਨ ਖਾਤੇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਵੇਖਣਾ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਟ੍ਰੇਡ ਹੋਏ, ਕਿਸ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਕੀ ਕੋਈ ਢਾਂਚਾ ਬਦਲਿਆ।

ਚੌਥਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਰੁਕਣ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਿਖ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਿੰਨੇ ਘਾਟੇ ਉੱਤੇ ਨਕਲ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਕਿੰਨੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਮਾਗ਼ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਘਾਟੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਿਮਾਗ਼ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।

ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਖਣ ਦਾ ਰਾਹ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤਾ ਹੈ। ਡੈਮੋ ਅਭਿਆਸ ਵਾਲੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਹੂਲਤ ਵੇਖ ਕੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ, ਨਕਲ ਕਿਵੇਂ ਦਿਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਪਹਿਲਾਂ ਲੱਭ ਲੈਣਾ ਓਨਾ ਹੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਚਾਲੂ ਕਰਨ ਦਾ।

ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਜੋ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਪਰ ਇਸੇ ਥਾਂ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ਇਸ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਖਾਤਾ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਠਕ ਆਪਣੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਤੋਂ ਆਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਨਕਲ ਚਾਲੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਅਤੇ ਰੁਕਣ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਲਿਖ ਲੈਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਲੱਭਣੇ ਔਖੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਸਲ ਹੱਦਾਂ

ਇਸ ਸਹੂਲਤ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਕਿਤੇ ਲੁਕਾਈਆਂ ਨਹੀਂ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਓਦੋਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਪਾਠਕ ਪਹਿਲਾ ਸਵਾਲ ਸਹੀ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਪਹਿਲੀ ਹੱਦ ਸਿੱਧੀ ਹੈ: ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੀ ਕੋਈ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਵੱਲੋਂ ਅਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਲੀਡਰ ਵੱਲੋਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਗਾਰੰਟੀ ਦੇਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਭਾਅ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਦੂਜੀ ਹੱਦ ਨਿਰਭਰਤਾ ਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਬੰਦੇ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ੈਲੀ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਜੋਖਮ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਹਫ਼ਤੇ ਗ਼ਾਇਬ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਚਨਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੂਜੇ ਬੰਦੇ ਦਾ ਖਾਤਾ ਹੈ।

ਤੀਜੀ ਹੱਦ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੀ ਸ਼ੈਲੀ ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਦਿਸਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਨਕਲ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਚਾਅ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਪਾਠਕ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਚੌਥੀ ਹੱਦ ਖ਼ਰਚੇ ਦੀ ਹੈ। ਨਕਲ ਵਾਲੀ ਸਹੂਲਤ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਪਾਠਕ ਦੇ ਆਪਣੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਵੀ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਿਣਤੀ ਵਧਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਓਸੇ ਅਸਮਾਨ ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਵੱਧ ਦੁਹਰਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੁਕਵਾਂ ਖ਼ਰਚ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਹੋਰ ਕਿਹੜੇ ਪਾਸੇ ਹਨ।

ਪੰਜਵੀਂ ਹੱਦ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਗੱਲ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਫ਼ੈਸਲੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਉਹ ਫ਼ੈਸਲੇ ਕਿਉਂ ਲਏ ਗਏ। ਸਿੱਟਾ ਇਹ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪਾਠਕ ਓਥੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਬਕਾਇਆ ਬਦਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਛੇਵੀਂ ਹੱਦ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਅੰਕੜੇ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਪਰਖੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਬਿਆਨ ਹੈ ਕਿ ਪਾਠਕ ਕੋਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਚਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸੁਤੰਤਰ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਦਾ ਸਵਾਲ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਸੇ ਢੰਗ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੱਦ ਸੰਖਿਆ ਦੀ ਹੈ। ਪੈਰਵੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤੇ ਪਾਠਕ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਓਹੀ ਗ਼ਲਤੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਕਸਰ ਚੰਗੇ ਦੌਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਠੀਕ ਓਸ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਦੌਰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸੱਤਵੀਂ ਹੱਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਹਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ: ਨਕਲ ਬਰਾਬਰੀ ਦੀ ਲਕੀਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਿਲਾਉਂਦੀ। ਉਹ ਲਕੀਰ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਬਣਤਰ ਤੋਂ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਣਤਰ ਹਰ ਖਾਤੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨਕਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਠਕ ਜੋਖਮ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਜੋਖਮ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਟਰੋਲ ਗੁਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਤੋਲਣ ਵਾਲੇ ਜੋਖਮ

ਇਸ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਕੁਝ ਜੋਖਮ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਿੱਧੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ ਇਸ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਵੱਧ ਧਿਆਨ ਮੰਗਦੀ ਹੈ।

ਪਹਿਲਾ ਜੋਖਮ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਓਨਾ ਸਿੱਧਾ ਨਹੀਂ ਜਿੰਨਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਦੇਰ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅੰਕੜੇ ਬੁਰੇ ਦਿਸਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਓਦੋਂ ਤੱਕ ਘਾਟਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਕੜੇ ਪਿੱਛੇ ਵੇਖ ਕੇ ਬਣਦੇ ਹਨ।

ਦੂਜਾ ਜੋਖਮ ਵੱਧ ਫੰਡ ਵੰਡ ਦੇਣ ਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਕਸਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਪਹਿਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਰਕਮ, ਫਿਰ ਕੁਝ ਚੰਗੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੱਧ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ। ਵਾਧਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੇ ਦੌਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਓਦੋਂ ਲੱਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੌਰ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਤੀਜਾ ਜੋਖਮ ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾਅ ਦੁੱਗਣਾ ਕਰਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪੈਰਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਬੰਦਾ ਇਹ ਸ਼ੈਲੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਿਸਦਾ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕੋ ਦਿਨ ਸਭ ਕੁਝ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਣਨੀਤੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਖਾਤਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਕਲ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਹ ਪਾਠਕ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਨਤੀਜਾ ਵੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ ਤਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਜਾਂਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਤਾ ਲਾਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਖਾਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।

ਚੌਥਾ ਜੋਖਮ ਕੰਟਰੋਲ ਗੁਆਉਣ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸੂਖ਼ਮ ਹੈ। ਨਕਲ ਚਾਲੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਠਕ ਆਪਣੇ ਹੀ ਖਾਤੇ ਦਾ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਾਟਾ ਪੈਣ ਉੱਤੇ ਗ਼ੁੱਸਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸੌਖਾ ਹੈ ਪਰ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਆਪਣੀ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਜੋਖਮ ਭੀੜ ਦੇ ਦਬਾਅ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਓਥੇ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਜਾਣੂ ਇੱਕੋ ਬੰਦੇ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਜਦੋਂ ਦਸ ਲੋਕ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਉਹ ਗੱਲ ਸਹੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦਸ ਓਸੇ ਇੱਕੋ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ ਆਏ ਹੋਣ। ਇਹ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਦੁਹਰਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਵਾਲੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ।

ਪੰਜਵਾਂ ਜੋਖਮ ਬਾਹਰੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਵਾਲੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਵਾਉਣ ਬਦਲੇ ਪੈਸੇ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਈਟ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪੱਕੀ ਕਮਾਈ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਕੁਝ ਵੇਚ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੇ ਬੰਦੇ ਦੀ ਲੌਗਇਨ ਜਾਂ ਕੋਡ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਰਾ ਓਨਾ ਹੀ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਮੰਗ ਵਿੱਚ; ਫ਼ਰਕ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਂਹ ਕਹਿਣ ਦੀ ਔਖ ਦਾ ਹੈ।

ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਵਰਤੋਂ

ਜੇ ਇਹ ਸਹੂਲਤ ਵਰਤਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਹੀ ਲਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਕੁਝ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖ ਕੇ ਤੈਅ ਕਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤੇ ਪਛਤਾਵੇ ਆਪ ਹੀ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪਹਿਲੀ ਸ਼ਰਤ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਹੈ। ਵਰਚੁਅਲ ਫੰਡਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵੇਖ ਲੈਣਾ ਕਿ ਸਹੂਲਤ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਕਿੰਨੀ ਛੇਤੀ ਟ੍ਰੇਡ ਦਰਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਬਟਨ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤਾ ਕਦਮ ਹੈ। ਇਸ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਹਫ਼ਤਾ ਲਾਉਣਾ ਮਹਿੰਗਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।

ਦੂਜੀ ਸ਼ਰਤ ਛੋਟੀ ਵੰਡ ਦੀ ਹੈ। ਸਹੀ ਪੈਮਾਨਾ ਓਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਪੂਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਕੋਈ ਹਿਸਾਬ ਨਾ ਵਿਗੜੇ। ਵੰਡ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਚੰਗੇ ਦੌਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਦੋਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਰੋਸਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ।

ਤੀਜੀ ਸ਼ਰਤ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਹੈ। ਨਕਲ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸੋਚਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਦੋ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣੇ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ: ਕੀ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਾਂ ਆਕਾਰ ਬਦਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀ ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਓਸੇ ਹੱਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਸੀ।

ਚੌਥੀ ਸ਼ਰਤ ਰਿਕਾਰਡ ਦੀ ਹੈ। ਨਕਲ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਵੀ ਖਾਤੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ। ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੇਖ ਲੈਣਾ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਟ੍ਰੇਡ ਆਪਣੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕਿੰਨੇ ਨਕਲ ਦੇ, ਅਕਸਰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪੰਜਵੀਂ ਸ਼ਰਤ ਬਾਹਰੀ ਦਬਾਅ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਗਏ ਸਕ੍ਰੀਨਸ਼ਾਟ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਉਹ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਪਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਹਫ਼ਤੇ ਖ਼ਰਾਬ ਗਏ ਉਹ ਕਦੇ ਸਾਂਝੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ। ਇਹ ਬੇਈਮਾਨੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਛੇਵੀਂ ਸ਼ਰਤ ਕੈਨੇਡਾ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਇਸ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸੂਬਾਈ ਜਾਂ ਖੇਤਰੀ ਰੈਗੂਲੇਟਰ ਕੋਲ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਲੀਡਰ ਨਾਲ ਹੋਏ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਸਥਾਨਕ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਖੜ੍ਹਾ। ਸੂਬਾਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਜਾਂ ਓਨਟੇਰੀਓ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਵਿਹਾਰਕ ਮਤਲਬ ਕੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਸੱਤਵੀਂ ਸ਼ਰਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੱਕ ਤਾਰੀਖ਼ ਤੈਅ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਿਨ ਪੂਰੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਬਚਿਆ ਵੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਬਿਨਾਂ ਤਾਰੀਖ਼ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲੈਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਆਖ਼ਰੀ ਗੱਲ ਓਹੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਪੂਰੇ ਪੰਨੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ। ਪੂੰਜੀ ਪੂਰੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਪਰਚੂਨ ਖਾਤੇ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨਕਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬੈਠੇ-ਬਿਠਾਏ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕਮਾਈ ਸਮਝਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਗ਼ਲਤਫ਼ਹਿਮੀ ਹੈ।

ਨਕਲ ਵਾਲੀ ਸਹੂਲਤ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸਮਝ ਕੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਿਨਾਂ ਮਿਹਨਤ ਵਾਲੀ ਆਮਦਨ ਸਮਝ ਕੇ ਨਹੀਂ।