Pocket Option ਡੈਸਕਟਾਪ ਤੇ PC ਪਲੇਟਫਾਰਮ (2026)

ਕੰਪਿਊਟਰ ਤੋਂ ਪਹੁੰਚ

ਕੰਪਿਊਟਰ ਤੋਂ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਤੱਕ ਦੋ ਰਾਹ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਚੋਣ ਸਹੂਲਤ ਤੇ ਹਾਲਾਤ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਤਕਨੀਕੀ ਫ਼ਾਇਦੇ ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ।

ਪਹਿਲਾ ਰਾਹ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਹੈ। ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਸਿੱਧਾ ਵੈੱਬ ਪੰਨੇ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਵੀ ਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਖਾਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਸੀ। ਦਫ਼ਤਰ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨ ਉੱਤੇ ਇਹੀ ਇੱਕੋ ਸਹੀ ਰਾਹ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।

ਦੂਜਾ ਰਾਹ ਸੰਚਾਲਕ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਡੈਸਕਟਾਪ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਹੈ, ਜੋ Windows ਅਤੇ macOS ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਦਰਜ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੀ ਵਿੰਡੋ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਦੀਆਂ ਵੀਹ ਟੈਬਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚਦੀ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਲਚਕ ਨਹੀਂ: ਇੰਸਟਾਲਰ ਸੰਚਾਲਕ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪੰਨੇ ਤੋਂ ਹੀ ਆਵੇ। ਕਿਸੇ ਸਾਫ਼ਟਵੇਅਰ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀ ਸਾਈਟ, ਕਿਸੇ ਫ਼ਾਈਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਿੰਕ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਭੇਜੀ ਗਈ ਫ਼ਾਈਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।

ਇਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਗ਼ਲਤਫ਼ਹਿਮੀ ਆਮ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਪਾਠਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਡੈਸਕਟਾਪ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਕੋਈ ਵੱਖਰੇ ਫੀਚਰ ਜਾਂ ਬਿਹਤਰ ਭਾਅ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵੇਰਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਖਾਤਾ ਇੱਕੋ ਹੈ, ਬਕਾਇਆ ਇੱਕੋ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਰਤਾਂ ਇੱਕੋ ਹਨ; ਬਦਲਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ।

ਸੈੱਟਅੱਪ ਬਾਰੇ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਵੀ ਸਾਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਹਿੰਗੀ ਮਸ਼ੀਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ:

• ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਕੁਨੈਕਸ਼ਨ ਤੇਜ਼ ਕੁਨੈਕਸ਼ਨ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਤਾਰ ਵਾਲਾ ਕੁਨੈਕਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਓਹੀ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
• ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਵਰਜ਼ਨ ਰੱਖੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਾਰਟ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੀ ਤਕਨੀਕ ਪੁਰਾਣੇ ਵਰਜ਼ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਅਟਕਦੀ ਹੈ।
• ਸਕ੍ਰੀਨ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਰੈਜ਼ੋਲਿਊਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਾਰਟ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
• ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਬੇਲੋੜੇ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਹਟਾ ਦਿਓ; ਉਹ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਆਖ਼ਰੀ ਗੱਲ ਪਤੇ ਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵਾਰ ਖੋਜ ਕਰਕੇ ਪੰਨੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਆਦਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਖੋਜ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਪਤੇ ਹਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ ਇੱਕੋ ਹੈ: ਉਹੀ ਪਤਾ ਬੁੱਕਮਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸਾਂਭੋ ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋਏ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਸੇ ਬੁੱਕਮਾਰਕ ਤੋਂ ਜਾਓ।

ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਜੋ ਅਕਸਰ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਕੀ ਕੰਪਿਊਟਰ ਉੱਤੇ ਖਾਤਾ ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਬਣਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ? ਨਹੀਂ। ਖਾਤਾ ਸੰਚਾਲਕ ਦੇ ਸਰਵਰ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਬਣਿਆ ਖਾਤਾ ਕੰਪਿਊਟਰ ਉੱਤੇ ਵੀ ਓਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹੀ ਵੇਰਵੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਗ਼ਲਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੇਲੋੜੀ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋ ਖਾਤੇ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਬਕਾਏ ਤੇ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਡਾਊਨਲੋਡ ਵਾਲੇ ਫੋਲਡਰ ਬਾਰੇ ਵੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਆਦਤ ਕੰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਡੈਸਕਟਾਪ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਲਾਉਣੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇੰਸਟਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਫ਼ਾਈਲ ਮਿਟਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਪੁਰਾਣੀ ਜਾਂ ਗ਼ਲਤ ਫ਼ਾਈਲ ਗ਼ਲਤੀ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਨਾ ਚੱਲ ਪਵੇ। ਇਹ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਹੈ ਪਰ ਸਾਂਝੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵੱਧ ਹੈ।

ਜਿਹੜੇ ਪਾਠਕ ਪਹਿਲਾਂ ਫ਼ੋਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਐਪ ਡਾਊਨਲੋਡ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਮੋਬਾਈਲ ਵਾਲੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਵਾਲ ਇਸ ਪੰਨੇ ਦੇ ਸਵਾਲ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਗੱਲ ਪਹੁੰਚ ਬਾਰੇ: ਸੰਚਾਲਕ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਬਾਹਰ-ਰੱਖੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਵਾਸੀ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋ, ਪੈਸੇ ਪਾ ਜਾਂ ਕਢਵਾ ਸਕੇਗਾ।

ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਅਤੇ ਡੈਸਕਟਾਪ ਐਪ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਲੁਕਿਆ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਹੀਂ; ਫ਼ਰਕ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਸਾਂਝੀ ਮਸ਼ੀਨ ਉੱਤੇ ਪਿੱਛੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।

ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦੇ ਫ਼ਾਇਦੇ

ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦਾ ਅਸਲ ਲਾਭ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕੋ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਸੰਦਰਭ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਘੱਟ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਦਾ ਹੈ।

ਚਾਰਟ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਸਿੱਧੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਬੀਤੇ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਦਾ ਭਾਅ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਓਹੀ ਸਾਧਨ ਕਈ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ: ਸੰਦਰਭ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਓਹੀ ਹਰਕਤ ਕਦੇ ਵੱਡੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਮਾਮੂਲੀ।

ਦੂਜਾ ਲਾਭ ਇੰਡੀਕੇਟਰਾਂ ਦਾ ਹੈ। ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵੇਰਵੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਰਟ ਦੇ ਨਾਲ ਤਕਨੀਕੀ ਇੰਡੀਕੇਟਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਛੋਟੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰਤਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਢਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਹਰ ਪਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਅਣਕਿਆਸਿਆ ਸਿੱਟਾ ਵੀ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਦਿਸ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋ ਇੰਡੀਕੇਟਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਉਲਟ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।

ਤੀਜਾ ਲਾਭ ਇਨਪੁਟ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਹਾਰਕ ਹੈ। ਕੀਬੋਰਡ ਨਾਲ ਰਕਮ ਲਿਖਣਾ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਪਲੱਸ ਦਾ ਬਟਨ ਦਬਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਹਰਕਤ ਹੈ। ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹਰਕਤ ਰਕਮ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਧੱਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਾਰ ਦਬਾਉਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਲਿਖਣ ਵਾਲੀ ਹਰਕਤ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਅੰਕੜਾ ਸੋਚ ਕੇ ਲਿਖਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਫ਼ਰਕ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਆਕਾਰ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਚੌਥਾ ਲਾਭ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਿੰਡੋ ਵੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰਾਂ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਵੱਧ ਕੰਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਦਾ ਨੋਟ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਨੋਟ ਬਕਾਏ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

ਪੰਜਵਾਂ ਲਾਭ ਖਾਤੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਹੈ। ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਪੱਟੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਢਾਂਚਾ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ। ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਓਹੀ ਸੂਚੀ ਕਾਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗੱਲਾਂ ਆਪ ਹੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਕਿਸ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਟ੍ਰੇਡ ਲੱਗੇ, ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਗਲਾ ਟ੍ਰੇਡ ਕਿੰਨੀ ਛੇਤੀ ਲੱਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਕਦੋਂ ਵਧਿਆ।

ਛੇਵਾਂ ਲਾਭ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਣਗੌਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਾਤੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ, ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੋਮੋਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਲੰਮੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਉਹ ਬੇਅੰਤ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਨਹੀਂ। ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਓਹੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਕੁਝ ਪੰਨਿਆਂ ਦਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੋਜ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪੈਸੇ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਫ਼ੈਸਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਪੜ੍ਹਤ ਕੰਪਿਊਟਰ ਉੱਤੇ ਹੀ ਕਰਨੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਸੱਤਵਾਂ ਲਾਭ ਸਮੇਂ ਦਾ ਹੈ। ਕੰਪਿਊਟਰ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਇੱਥੇ ਫ਼ਾਇਦੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਫ਼ੋਨ ਹਰ ਖ਼ਾਲੀ ਪਲ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰੇਡ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੱਦ ਵੀ ਦੱਸਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਨਾ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਸੌਖਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਸੁਧਾਰਦੀ। ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਮਾਡਲ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਹਰ ਡਿਵਾਈਸ ਉੱਤੇ ਉਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਪਰਚੂਨ ਖਾਤੇ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੂੰਜੀ ਪੂਰੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸਕ੍ਰੀਨ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ।

ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਟ੍ਰੇਡ ਸੂਚੀ ਪੜ੍ਹਨਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਓਹੀ ਸੂਚੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ।

ਲੌਗਇਨ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ

ਕੰਪਿਊਟਰ ਉੱਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਸਵਾਲ ਫ਼ੋਨ ਵਾਲੇ ਨਾਲੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਸ਼ੀਨ ਅਕਸਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਪਾਸਵਰਡ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਆਪ ਯਾਦ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸਾਈਨ-ਇਨ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਓਹੀ ਹਨ ਜੋ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਵੱਖਰੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। Pocket Option ਲੌਗਇਨ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਪੂਰੀ ਤਰਤੀਬ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਸਾਂਝੀ ਮਸ਼ੀਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਸਿਧਾਂਤਕ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਘਰ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਲੈਪਟਾਪ, ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦਾ ਕੰਪਿਊਟਰ, ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨ ਜਾਂ ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦਾ ਸਿਸਟਮ, ਚਾਰੇ ਹੀ ਆਮ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਪਾਸਵਰਡ ਸਾਂਭਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਮੰਨਣੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ, ਅਤੇ ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨ ਉੱਤੇ ਤਾਂ ਨਿੱਜੀ ਵਿੱਤੀ ਖਾਤਾ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਹੀ ਟਾਲਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਦੋ-ਪੜਾਵੀ ਤਸਦੀਕ ਕੰਪਿਊਟਰ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਕੀਮਤੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਦਾ ਸਾਂਭਿਆ ਪਾਸਵਰਡ ਉਸ ਮਸ਼ੀਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਬੰਦੇ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਪਰਤ ਓਦੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਪਰਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਹੱਥ ਲੱਗ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ।

ਖਾਤਾ ਲਾਕ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਇਸੇ ਪਾਸੇ ਪਿਆ ਹੈ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗ਼ਲਤ ਪਾਸਵਰਡ, ਨਵੀਂ ਥਾਂ ਤੋਂ ਅਚਾਨਕ ਸਾਈਨ-ਇਨ ਅਤੇ ਉਹੀ ਖਾਤਾ ਦੋ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼, ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਜਾਂਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫ਼ਾਈਲ ਵੱਖਰਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਸਲਾਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਕਨੀਕੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਧਾਰਨ ਹੈ। ਹਰ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਪ੍ਰੋਫ਼ਾਈਲ ਬਣਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਪ੍ਰੋਫ਼ਾਈਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਾਸਵਰਡ, ਆਪਣੀਆਂ ਕੁਕੀਜ਼ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਲੈਪਟਾਪ ਉੱਤੇ ਇਹ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਜੀਅ ਨੂੰ ਗ਼ਲਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੈਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਈਮੇਲ ਦੀ ਹੈ। ਖਾਤੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਈਮੇਲ ਓਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਪਹੁੰਚ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਈਮੇਲ। ਪਾਸਵਰਡ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਲਿੰਕ ਓਥੇ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਈਮੇਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਖਾਤੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਹੈ।

ਇੱਕ ਆਖ਼ਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਜੋ ਕੰਪਿਊਟਰ ਉੱਤੇ ਖ਼ਾਸ ਹੈ। ਸਕ੍ਰੀਨ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਜਾਂ ਦੂਰੋਂ ਮਸ਼ੀਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਫ਼ਟਵੇਅਰ ਕਿਸੇ ਅਜਨਬੀ ਦੇ ਕਹੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ, ਬੈਂਕ ਜਾਂ ਕੋਈ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੱਸੇ। ਇਹ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਗ਼ਲਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਾਸਵਰਡ ਦੀ ਲੋੜ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਵਰਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸਾਂਝੀ ਮਸ਼ੀਨ ਉੱਤੇ ਅਸਲ ਖ਼ਤਰਾ ਪਾਸਵਰਡ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੈਸ਼ਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਤੋੜਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ।

ਉਪਲਬਧ ਫੀਚਰ

ਕੰਪਿਊਟਰ ਉੱਤੇ ਉਹੀ ਸੰਦ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਆਪਣੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਥਾਂ ਵੱਧ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਢੰਗ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਖਾਤਿਆਂ ਦੀ ਬਦਲੀ ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਅਭਿਆਸ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਾਲਾ ਖਾਤਾ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਤੋਂ ਬਦਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਲੇਬਲ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫ਼ੋਨ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਸੁਧਾਰ ਹੈ। ਡੈਮੋ ਅਭਿਆਸ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਸ ਮੋਡ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹੱਦਾਂ ਇਸ ਪੰਨੇ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ।

ਸਿਗਨਲ ਵਾਲੇ ਸੰਦ ਵੀ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਦੱਸੇ ਫੀਚਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਉਹ ਚਾਰਟ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦਿਸ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਫ਼ਾਇਦਾ ਹੈ ਜੋ ਘੱਟ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਸਿਗਨਲ ਅਤੇ ਚਾਰਟ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਪਾਠਕ ਆਪ ਹੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਗਨਲ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਓਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਅ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿਗਨਲ ਲਈ ਕੋਈ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦਰ ਜਾਂ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਕਾਪੀ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਵੀ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਦੱਸੇ ਸੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਪੜ੍ਹਨੀਆਂ ਸੌਖੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਫ਼ਾਇਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਓਹੀ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਤੈਅ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਕਿੰਨੀ ਰਕਮ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਨਾਲ ਬੱਝੇਗੀ।

ਟ੍ਰੇਡ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਾਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਯੋਗ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਇਹ ਹਨ:

• ਹਰ ਟ੍ਰੇਡ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਮਿਆਦ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫ਼ੈਸਲੇ ਕਿੰਨੀ ਕਾਹਲੀ ਵਿੱਚ ਲਏ ਗਏ।
• ਲਗਾਤਾਰ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਵਕਫ਼ਾ, ਜੋ ਘਾਟੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਕਸਰ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
• ਆਕਾਰ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ, ਜੋ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰਕਮ ਕਿਸ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਵਧਾਈ ਗਈ ਸੀ।
• ਦਿਨ ਅਤੇ ਵੇਲੇ ਦਾ ਢਾਂਚਾ, ਜੋ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਘੰਟੇ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਚਾਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਵੀ ਦਰਜ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹੀ ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦਾ ਅਸਲ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇੰਡੀਕੇਟਰ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਹੂਲਤ ਹੈ ਜੋ ਐਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ: ਪੰਨੇ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਛੋਟਾ ਕਰਨਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਵੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਗ਼ਲਤ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਰਕਮ ਜਾਂ ਗ਼ਲਤ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਮਿਆਦ ਸਿੱਧਾ ਪੈਸੇ ਦਾ ਮਸਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਜੀਅ ਅਕਸਰ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਥਾਂ ਕੰਪਿਊਟਰ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।

ਜੋ ਕੰਪਿਊਟਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ ਉਹ ਵੀ ਦੱਸਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਭੁਗਤਾਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ, ਤਸਦੀਕ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਅਤੇ ਖਾਤੇ ਦੇ ਨਿਯਮ ਡਿਵਾਈਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੇ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੀ: ਇਸ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਲਈ ਕਿਸੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸੂਬਾਈ ਜਾਂ ਖੇਤਰੀ ਰੈਗੂਲੇਟਰ ਕੋਲ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਕੰਪਿਊਟਰ ਨਵੇਂ ਫੀਚਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਓਹੀ ਫੀਚਰ ਇੰਨੇ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਠਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

PC ਬਨਾਮ ਮੋਬਾਈਲ

ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਕੋਈ ਇੱਕੋ ਜਵਾਬ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਸਹੀ ਸਵਾਲ ਇਹ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਿਸ ਡਿਵਾਈਸ ਉੱਤੇ ਘੱਟ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਵੰਡ ਸਾਫ਼ ਹੈ। ਕੰਪਿਊਟਰ ਬੈਠ ਕੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਹੈ: ਚਾਰਟ ਪੜ੍ਹਨਾ, ਇਤਿਹਾਸ ਵੇਖਣਾ, ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਬਦਲਣੀਆਂ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਭੇਜਣੇ ਅਤੇ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੜ੍ਹਨੀਆਂ। ਫ਼ੋਨ ਤੁਰਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਵੇਖਣ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਸ ਦੀ ਖੂਬੀ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਖ਼ਤਰਾ ਵੀ।

ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਖ਼ਾਸ ਧਿਆਨ ਮੰਗਦੀ ਹੈ। ਪਛਾਣ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਲਈ ਭੇਜੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਫ਼ੋਨ ਦੇ ਕੈਮਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵਧੀਆ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਵੇਖ ਲੈਣਾ ਸਿਆਣਪ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਧੁੰਦਲਾ ਕੋਨਾ ਜਾਂ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਕਿਨਾਰਾ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਦਿਸਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤਸਦੀਕ ਰੁਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਵੇਰਵਿਆਂ ਦਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਹੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕੋ ਪਾਸੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਖਾਤੇ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਸੁਧਾਰ ਕੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣਾ। ਪਛਾਣ ਜਾਂ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਨੂੰ ਗ਼ਲਤ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਭੇਜਣਾ ਧੋਖਾਧੜੀ ਹੈ।

ਖਾਤਾ ਸਿੰਕ ਬਾਰੇ ਗ਼ਲਤਫ਼ਹਿਮੀ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਖਾਤਾ ਸਰਵਰ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਡਿਵਾਈਸ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਬਕਾਇਆ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਹਰ ਥਾਂ ਓਹੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦੋ ਡਿਵਾਈਸਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਖਰਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਲਗਭਗ ਹਰ ਵਾਰੀ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਖਾਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਕੋਈ ਖ਼ਰਾਬੀ।

ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਵੰਡ ਜੋ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕੰਪਿਊਟਰ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ। ਯਾਨੀ ਯੋਜਨਾ, ਸਮੀਖਿਆ ਅਤੇ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਓਹੀ ਕੁਝ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਅ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। iOS ਬਿਲਡ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਫ਼ੋਨ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

ਕਦੋਂ ਕਿਹੜਾ ਢੁੱਕਵਾਂ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਜਵਾਬ ਕੰਮ ਦੀ ਕਿਸਮ ਵੇਖ ਕੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਖਾਤਾ ਬਣਾਉਣਾ, ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੜ੍ਹਨੀਆਂ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਕਰਨੀਆਂ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਭੇਜਣੇ ਅਤੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਹਨ। ਭਾਅ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਸੂਚਨਾ ਦਾ ਜਵਾਬ ਵੇਖਣਾ ਫ਼ੋਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਪਾਠਕ ਇਹ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੱਲ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਡਿਵਾਈਸਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈ। ਇਹ ਉਤਪਾਦ ਉੱਚ-ਜੋਖਮ ਵਾਲੀ ਥੋੜ੍ਹ-ਚਿਰੀ ਸੱਟੇਬਾਜ਼ੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦਾ ਆਕਾਰ ਇਸ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ। ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਸਿਕਿਓਰਿਟੀਜ਼ ਦੇ ਨਿਯਮ ਸੂਬਾਈ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੂਬਾਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠਕ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੂਬੇ ਲਈ ਕੀ ਮਤਲਬ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਫ਼ੋਨ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲੈਣਾ ਸੌਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਸੌਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵੰਡ ਲੈਣੇ ਬਣਦੇ ਹਨ।