iPhone ਤੇ iOS 'ਤੇ Pocket Option: 2026 ਗਾਈਡ
iPhone 'ਤੇ ਇੰਸਟਾਲ
iPhone ਉੱਤੇ ਐਪ ਕਿੱਥੋਂ ਆਵੇਗੀ, ਇਹ ਸਵਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ Apple ਦਾ ਸਿਸਟਮ ਸਰੋਤ ਦੀ ਚੋਣ ਪਾਠਕ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਢ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵੇਰਵੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦਾ ਉਤਪਾਦ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ: ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਵਾਲਾ ਵੈੱਬ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ, iOS ਅਤੇ Android ਲਈ ਮੋਬਾਈਲ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ, ਅਤੇ Windows ਤੇ macOS ਲਈ ਇੱਕ ਡੈਸਕਟਾਪ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ। iPhone ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇੱਕੋ ਹੈ: ਇੰਸਟਾਲ Apple ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਟੋਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਾਫ਼ ਰੱਖਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤੇ ਲੇਖ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੇ। ਕਿਸੇ ਐਪ ਦਾ ਸਟੋਰ ਵਿੱਚ ਦਿਸਣਾ ਜਾਂ ਨਾ ਦਿਸਣਾ ਉਸ ਸਟੋਰਫ਼ਰੰਟ ਨਾਲ ਬੱਝਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ Apple ID ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਸ ਥਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਥੇ ਫ਼ੋਨ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਿਆ ਹੈ। ਸੰਚਾਲਕ ਆਪ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਸਟੋਰਫ਼ਰੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਬਿਨਾਂ ਐਲਾਨ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸਟੋਰਫ਼ਰੰਟ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀ ਮਿਲੇਗੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ। ਦੋਵੇਂ ਦਾਅਵੇ ਪੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਈ ਗੱਲ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਛਪਦੀ।
ਜੇ ਸੂਚੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਤਾਂ ਦੂਜਾ ਰਾਹ Safari ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਵੈੱਬ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਹੈ। ਉਹ ਉਸੇ ਖਾਤੇ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਸਟਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਸਫ਼ੇ ਨੂੰ ਹੋਮ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਜੋੜ ਲੈਣ ਨਾਲ ਉਹ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਐਪ ਵਰਗਾ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪਤਾ ਉਹੀ ਹੋਵੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਸਾਂਭਿਆ ਸੀ।
iOS ਦੇ ਵਰਜ਼ਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸਿੱਧੀ ਹੈ। ਸਟੋਰ ਹਰ ਸੂਚੀ ਨਾਲ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਲੋੜੀਂਦਾ ਵਰਜ਼ਨ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਸੂਚੀ ਦਿਸ ਤਾਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇੰਸਟਾਲ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖ਼ਰਾਬੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਿਰਫ਼ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਦੀ ਹੱਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸਿਸਟਮ ਅੱਪਡੇਟ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਵਾਲਾ ਰਾਹ।
ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ ਮਿਲਦੇ ਉਹ ਲੇਖ ਜੋ APK ਫਾਈਲ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, iPhone ਵਾਲੇ ਪਾਠਕ ਲਈ ਬੇਮਤਲਬ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਢਾਂਚਾ Android ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵੱਖਰੇ ਖ਼ਤਰੇ ਹਨ।
ਇੰਸਟਾਲ ਦੀ ਤਰਤੀਬ ਆਪ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਸਟੋਰ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀ ਲੱਭੋ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸਕਾਰ ਦਾ ਨਾਂ ਪੜ੍ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਆਈਕਾਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸੂਚੀਆਂ ਹਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਪਡੇਟ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਸਟੋਰ ਆਪ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਸਟਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵੇਲੇ ਉਹੀ ਈਮੇਲ ਵਰਤੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਾਤਾ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਕੋਈ ਨਵੀਂ। ਇਹ ਚਾਰ ਕਦਮ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਦਿੱਕਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਟੋਰੇਜ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਬੈਠਦੀ ਹੈ। ਭਰੇ ਹੋਏ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਇੰਸਟਾਲ ਅੱਧ ਵਿਚਾਲੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗ਼ਲਤੀ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਪਾਠਕ ਐਪ ਨੂੰ ਖ਼ਰਾਬ ਸਮਝ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਥਾਂ ਖ਼ਾਲੀ ਕਰਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਹੈ।
ਪਹੁੰਚ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਾਫ਼ ਰਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ਸੰਚਾਲਕ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਬਾਹਰ-ਰੱਖੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡਾ ਦਾ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਵਾਸੀ ਖਾਤਾ ਖੋਲ੍ਹ, ਭਰ ਜਾਂ ਕਢਵਾ ਸਕੇਗਾ।
iPhone ਉੱਤੇ ਇੰਸਟਾਲ ਦਾ ਸਵਾਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ Apple ID ਦੇ ਸਟੋਰਫ਼ਰੰਟ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਤੀਜਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਲੌਗਇਨ ਤੇ ਸੈੱਟਅੱਪ
ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਤੈਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖਾਤੇ ਤੱਕ ਹੋਰ ਕੌਣ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇਗਾ ਅਤੇ ਫ਼ੋਨ ਕੀ ਦਿਖਾਏਗਾ।
ਸਾਈਨ-ਇਨ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਯਾਨੀ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਖਾਤਾ ਐਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖਰੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। Pocket Option ਲੌਗਇਨ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਸ ਪੂਰੀ ਤਰਤੀਬ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ iPhone ਉੱਤੇ ਵੱਖਰਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
- ਪਾਸਵਰਡ ਲੰਮਾ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸੇ ਖਾਤੇ ਲਈ ਹੋਵੇ। iPhone ਦਾ ਆਪਣਾ ਪਾਸਵਰਡ ਭੰਡਾਰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਪਾਸਵਰਡ ਮੈਨੇਜਰ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦਾ ਬੋਝ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
- ਖਾਤੇ ਦੀਆਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਦੋ-ਪੜਾਵੀ ਤਸਦੀਕ ਚਾਲੂ ਕਰੋ। ਇਹ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਸੈਟਿੰਗ ਹੈ, ਫ਼ੋਨ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਹਨ।
- ਫ਼ੋਨ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ Face ID ਜਾਂ Touch ID ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਡਿਵਾਈਸ ਪਾਸਕੋਡ ਰੱਖੋ। ਬਾਇਓਮੈਟ੍ਰਿਕ ਪਾਸਕੋਡ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਚਾਰ ਅੰਕਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਸਕੋਡ ਪੂਰੀ ਲੜੀ ਢਿੱਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
- ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਚੱਲਣ ਵੇਲੇ ਐਪ ਜੋ ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ ਮੰਗਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਦੇਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਪਰ ਸੰਪਰਕਾਂ ਜਾਂ ਥਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਾ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਾਸਤਾ ਨਹੀਂ।
ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਨੁਕਤਾ ਪਰਦੇਦਾਰੀ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ iPhone ਉੱਤੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸੌਖਾ ਹੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਕ ਸਕ੍ਰੀਨ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਝਲਕ ਵੀ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਫ਼ੋਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲੰਘਦੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਝਲਕ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਅਨਲਾਕ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿਖਾਉਣ ਦਾ ਵਿਕਲਪ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਕੰਮ ਦੀ ਇੱਕ ਸੈਟਿੰਗ ਹੈ।
ਲੌਗਇਨ ਦੀ ਦਿੱਕਤ ਦੇ ਕਾਰਨ iPhone ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਭਰੇ ਗਏ ਪੁਰਾਣੇ ਵੇਰਵੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਈਮੇਲ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਦੂਜਾ ਖਾਤਾ ਅਤੇ ਕਾਪੀ ਕਰਦੇ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਆ ਗਈ ਖ਼ਾਲੀ ਥਾਂ, ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਆਮ ਹਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਵੇਰਵੇ ਹੱਥੀਂ ਲਿਖ ਕੇ ਵੇਖ ਲੈਣਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਸੈਟਿੰਗ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਵੇਖ ਲੈਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਨਾਲ ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਜੁੜਦੀ। iPhone ਦੀ ਕੀਬੋਰਡ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕੋਈ ਬਾਹਰਲਾ ਕੀਬੋਰਡ ਲੱਗਿਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਪਹੁੰਚ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਅੱਖਰ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਲਿਖਣ ਲਈ ਕਈ ਪਾਠਕ ਬਾਹਰਲੇ ਕੀਬੋਰਡ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨੁਕਤਾ ਇੱਥੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਦਾ ਹੈ। ਬੈਂਕ ਜਾਂ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਵਾਲੇ ਖਾਤੇ ਦਾ ਪਾਸਵਰਡ ਲਿਖਣ ਵੇਲੇ ਸਿਸਟਮ ਵਾਲੇ ਕੀਬੋਰਡ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਣਾ ਸੌਖੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਹਰ ਡਿਵਾਈਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ-ਵਾਰੀ ਕੋਡ, ਪਾਸਵਰਡ ਜਾਂ ਸਕ੍ਰੀਨ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹੁੰਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਦਾ ਬੰਦਾ ਦੱਸੇ। ਅਸਲ ਸਹਾਇਤਾ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਡ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ।
ਦੋ-ਪੜਾਵੀ ਤਸਦੀਕ ਖਾਤੇ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਸੈਟਿੰਗ ਹੈ ਤੇ Face ID ਫ਼ੋਨ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੀ; ਇੱਕ ਨੂੰ ਚਾਲੂ ਕਰਕੇ ਦੂਜੀ ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਖੱਪਾ ਹੈ।
iOS 'ਤੇ ਫੀਚਰ
ਐਪ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਉਹ ਵੈੱਬ ਵਾਲੇ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦਾ ਹੀ ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਪਰ ਸਕ੍ਰੀਨ ਛੋਟੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਤਰਤੀਬ ਬਦਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮੀਨੂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਤਪਾਦ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ-ਸਮਾਂ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਤੈਅ ਵਕਫ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਉੱਪਰ-ਜਾਂ-ਹੇਠਾਂ ਵਾਲਾ ਕੰਟਰੈਕਟ। ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਇਹ ਢਾਂਚਾ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੌਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਰਾ ਬਟਨ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਲਾਲ ਬਟਨ ਅਤੇ ਘੜੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਦਿਸਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਹੇਠਲਾ ਹਿਸਾਬ ਉਨਾ ਹੀ ਸਖ਼ਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਸੀ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵੇਰਵੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰੰਸੀ ਜੋੜੇ, ਵਸਤਾਂ, ਸ਼ੇਅਰ ਤੇ ਸੂਚਕਾਂਕ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਟੋ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਵੀਕਐਂਡ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ OTC ਸਾਧਨ। ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਸੂਚੀ ਇੱਕੋ ਖੋਜ ਬਕਸੇ ਪਿੱਛੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਦੋ-ਚਾਰ ਸੰਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦੀਦਾ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲੈਣਾ ਸਮਾਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਖਾਤੇ ਦੋ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬਦਲੀ ਉੱਪਰਲੇ ਬਕਾਏ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਥਾਂ iPhone ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਹਿੰਗੀ ਗ਼ਲਤੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਅਸਲ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਇੰਟਰਫ਼ੇਸ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫ਼ਰਕ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਲੇਬਲ ਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਵਾਰ ਟ੍ਰੇਡ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਲੇਬਲ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰ ਲੈਣੀ ਆਦਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਡੈਮੋ ਅਭਿਆਸ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੋਡ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ।
ਚਾਰਟ ਅਤੇ ਇੰਡੀਕੇਟਰ ਐਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜ-ਛੇ ਇੰਚ ਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਇੰਡੀਕੇਟਰ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਪੜ੍ਹਨੇ ਔਖੇ ਹਨ। ਫ਼ੋਨ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਘੁਮਾਉਣ ਨਾਲ ਥਾਂ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਵੀ ਹੱਦ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਪਰਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਵੇਖਣੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਡੈਸਕਟਾਪ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਬਿਹਤਰ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਖਾਤੇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਐਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਇਹੀ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਹਾਲ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਬਕਾਇਆ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਜ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਟ੍ਰੇਡ ਲੱਗੇ, ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੱਗੇ। ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸੂਚੀ ਲੰਮੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਲੈਣਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਣਨੀਤੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਦਾ ਹੈ।
ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਸਿਗਨਲ ਅਤੇ ਨਕਲ ਵਾਲੀ ਸਹੂਲਤ ਵੀ ਐਪ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਦੁਹਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ: ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿਗਨਲ, ਬੋਟ ਜਾਂ ਰਣਨੀਤੀ ਲਈ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੀ ਕੋਈ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਪਰਚੂਨ ਖਾਤੇ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੂੰਜੀ ਪੂਰੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਫ਼ੋਨ ਦਾ ਇੰਟਰਫ਼ੇਸ ਫ਼ੈਸਲੇ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਸੋਚ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਫ਼ਰਕ ਛੋਟੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦਾ ਅਸਲ ਖ਼ਰਚਾ ਹੈ।
Android ਨਾਲ ਫ਼ਰਕ
ਦੋਵਾਂ ਐਪਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਇੱਕੋ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਪਾਠਕ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਫ਼ਰਕ ਫੀਚਰਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਵੰਡ ਦਾ ਹੈ।
ਫੀਚਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾੜਾ ਦਰਜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੰਚਾਲਕ Android ਲਈ ਇੱਕ ਪੈਕੇਜ ਅਤੇ iOS ਲਈ ਸਟੋਰ ਦੀ ਸੂਚੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਉਸੇ ਖਾਤੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਫ਼ਰਕ ਹੁੰਦਾ ਵੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦਾ ਅੱਪਡੇਟ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਨਾ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕੁਝ ਗ਼ਾਇਬ ਹੈ।
ਅਸਲ ਪਾੜਾ ਇੰਸਟਾਲ ਦੇ ਰਾਹ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹੀ iPhone ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਹੈ। Android ਉੱਤੇ ਸਟੋਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀ ਫਾਈਲ ਲਾਉਣ ਦਾ ਰਾਹ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਈਡਲੋਡਿੰਗ ਦਾ ਜੋਖਮ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। iOS ਉੱਤੇ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਆਮ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਲਈ ਬੰਦ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਬਦਲੇ ਹੋਏ ਬਿਲਡ ਵਾਲਾ ਖ਼ਤਰਾ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੂਜਾ ਫ਼ਰਕ ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਹੈ। iOS ਹਰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵਾਪਸ ਲਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਗ਼ਲਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਪੱਕੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਆਦਤ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ: ਹਰ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਸੂਚੀ ਵੇਖ ਲੈਣੀ ਅਤੇ ਜੋ ਲੋੜੀਂਦਾ ਨਹੀਂ ਉਹ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣਾ।
ਤੀਜਾ ਫ਼ਰਕ ਅੱਪਡੇਟ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦਾ ਹੈ। iPhone ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੱਪਡੇਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੈਟਿੰਗ ਚਾਲੂ ਰੱਖਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਮੁਰੰਮਤਾਂ ਵੀ ਇਸੇ ਰਾਹ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਪਾਠਕ ਥਾਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਐਪਾਂ ਨੂੰ ਆਫ਼ਲੋਡ ਹੋਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਫ਼ਲੋਡ ਹੋਈ ਐਪ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਓਦੋਂ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਾਹਲੀ ਹੋਵੇ।
ਚੌਥਾ ਫ਼ਰਕ ਬਹੁਤ ਵਿਹਾਰਕ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਠਕ ਦੋਵੇਂ ਡਿਵਾਈਸ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਈਮੇਲਾਂ ਨਾਲ ਦੋ ਖਾਤੇ ਬਣਾ ਬੈਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਕਾਇਆ ਦੂਜੇ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿਸ ਰਿਹਾ। ਹੱਲ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਤੈਅ ਕਰ ਲੈਣਾ ਹੈ ਕਿ ਖਾਤਾ ਕਿਸ ਈਮੇਲ ਨਾਲ ਬਣੇਗਾ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਫ਼ਰਕ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗਣ ਵੇਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। Android ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਬਹੁਤੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਇੰਸਟਾਲ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਅਕਸਰ ਇਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਪ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਸੀ। iPhone ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਚਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਗੱਲ ਸਿੱਧੀ ਖਾਤੇ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਵਿਹਾਰਕ ਅਸਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ iPhone ਵਾਲੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਵਰਜ਼ਨ ਅਤੇ ਐਪ ਦਾ ਵਰਜ਼ਨ ਦੱਸ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਲਿਖੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੰਜਵਾਂ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਫ਼ਰਕ ਭਰਮ ਦਾ ਹੈ। Android ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਮਿਲਦੇ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਨਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਪੈਕੇਜ iPhone ਉੱਤੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਯਾਨੀ ਮਿਲਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਆਈਕਾਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸੂਚੀਆਂ। ਸੂਚੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸਕਾਰ ਦਾ ਨਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲੈਣਾ ਪੰਜ ਸਕਿੰਟ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤੀ ਜਾਂਚ ਹੈ।
iPhone ਦਾ ਬੰਦ ਢਾਂਚਾ ਇੰਸਟਾਲ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਖ਼ਤਰਾ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਨੁਸਖ਼ੇ
ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਛੋਟੀਆਂ ਵਿਹਾਰਕ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਫ਼ੋਨ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਰੱਖਣ ਦੇ ਨੁਕਤੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਬਹੁਤੇ ਪਾਠਕ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਜਾ ਕੇ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਬੈਟਰੀ ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਲਾਈਵ ਭਾਅ ਵਾਲੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਲਗਾਤਾਰ ਡਾਟਾ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਛੱਡੀ ਐਪ ਬੈਟਰੀ ਨੂੰ ਓਨਾ ਹੀ ਖਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਵੀਡੀਓ। ਸੌਖੇ ਹੱਲ ਇਹ ਹਨ ਕਿ ਸਕ੍ਰੀਨ ਦੀ ਚਮਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਰਹੇ, ਲੋੜ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਐਪ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪਾਸਿਓਂ ਵੀ ਇਹੀ ਸਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਵੇਲੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਚਾਰਟ ਬੇਲੋੜੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੂਜਾ ਨੁਕਤਾ ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਹੈ। iPhone ਦੇ ਫੋਕਸ ਮੋਡ ਨਾਲ ਖ਼ਾਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਐਪ ਦੀਆਂ ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਰੋਕੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਹੂਲਤ ਦੀ ਗੱਲ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਅਸਰ ਵੱਖਰਾ ਹੈ: ਹਰ ਥਿੜਕਣ ਇੱਕ ਸੱਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਦੇ ਘਟਾਉਣ ਨਾਲ ਬੇਲੋੜੇ ਟ੍ਰੇਡ ਵੀ ਘਟਦੇ ਹਨ।
ਤੀਜਾ ਨੁਕਤਾ ਸਕ੍ਰੀਨ ਟਾਈਮ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੰਦ ਹੈ। ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਪ ਕਿੰਨੇ ਘੰਟੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰਹੀ। ਉਹ ਅੰਕੜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਈਮਾਨਦਾਰ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਹ ਉਮੀਦ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ।
ਚੌਥਾ ਨੁਕਤਾ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦਾ ਹੈ। ਜਨਤਕ ਵਾਈ-ਫ਼ਾਈ ਉੱਤੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਵੜਨਾ ਟਾਲਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੋਬਾਈਲ ਡਾਟਾ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਬਿਹਤਰ ਚੋਣ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੁਨੈਕਸ਼ਨ ਟੁੱਟਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਤੇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵੇਖੋ ਕਿ ਟ੍ਰੇਡ ਦਰਜ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਓਹੀ ਟ੍ਰੇਡ ਦੁਬਾਰਾ ਲਾਉਣ ਦੀ ਕਾਹਲੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਫ਼ੋਨ ਗੁਆਚ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਬਦਲਣਾ ਪਵੇ ਤਾਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ: ਖਾਤੇ ਦਾ ਪਾਸਵਰਡ ਬਦਲਣਾ, ਅਤੇ ਦੋ-ਪੜਾਵੀ ਤਸਦੀਕ ਦਾ ਸਾਧਨ ਨਵੇਂ ਡਿਵਾਈਸ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਣਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਫ਼ੋਨ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਮਿਟਾ ਦੇਣਾ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਵੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੰਜਵਾਂ ਨੁਕਤਾ ਸਾਂਝ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ iPad ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਪੁਰਾਣਾ iPhone ਵੀ ਉਸੇ Apple ID ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਖਾਤੇ ਦਾ ਪਾਸਵਰਡ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਖਾਤਾ ਤਾਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੂਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਉੱਥੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਛੇਵਾਂ ਨੁਕਤਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਹੈ। ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਅਤੇ ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਘੜੀ ਵੱਖਰੇ ਖੇਤਰ ਦਿਖਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਤੇ ਓਨਟੇਰੀਓ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਹੈ। ਖਾਤੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਸਮਾਂ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਇਹ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਖੇਤਰ ਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਟ੍ਰੇਡ ਗ਼ਲਤ ਵੇਲੇ ਦਰਜ ਹੋਇਆ।
ਆਖ਼ਰੀ ਗੱਲ ਵੱਡੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ iPhone ਦੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸੂਬਾਈ ਜਾਂ ਖੇਤਰੀ ਰੈਗੂਲੇਟਰ ਕੋਲ ਰਜਿਸਟਰਡ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਫ਼ੋਨ ਦੀਆਂ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਜਿੰਨੀਆਂ ਵੀ ਕੱਸ ਲਈਆਂ ਜਾਣ, ਉਹ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀਆਂ। ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਡਿਵਾਈਸ ਬਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ।
ਫ਼ੋਨ ਦੀਆਂ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਡਿਵਾਈਸ ਦੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਨਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦਾ ਜੋਖਮ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦਾ ਖੱਪਾ ਭਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਮ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਜੇ App Store ਵਿੱਚ ਸੂਚੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦੀ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਵੇਖੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ Apple ID ਕਿਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਟੋਰਫ਼ਰੰਟ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੂਚੀਆਂ ਸਟੋਰਫ਼ਰੰਟ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਚਾਲਕ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਆਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੂਚੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਬਚਿਆ ਰਾਹ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਵਾਲਾ ਵੈੱਬ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਉਸੇ ਖਾਤੇ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਫ਼ਾਈਲ ਜਾਂ ਸਰਟੀਫ਼ਿਕੇਟ ਲਾ ਕੇ ਐਪ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੁਝਾਅ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲਣਾ।
ਕੀ iOS ਵਾਲੀ ਐਪ ਵਿੱਚ Android ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਫੀਚਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵੇਰਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾੜਾ ਦਰਜ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਉਸੇ ਖਾਤੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਕਤੀ ਫ਼ਰਕ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦਾ ਅੱਪਡੇਟ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਰੀ ਹੋਇਆ। ਅਸਲ ਫ਼ਰਕ ਫੀਚਰਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਵੰਡ ਦਾ ਹੈ: iPhone ਉੱਤੇ ਇੰਸਟਾਲ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕੋ ਅਧਿਕਾਰਤ ਰਾਹ ਹੈ।
Face ID ਚਾਲੂ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਦੋ-ਪੜਾਵੀ ਤਸਦੀਕ ਦੀ ਲੋੜ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਹਾਂ, ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। Face ID ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਐਪ ਖੋਲ੍ਹਣ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਦੋ-ਪੜਾਵੀ ਤਸਦੀਕ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਬੈਠੇ ਕਿਸੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸਵਰਡ ਨਾਲ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਪਾਸਵਰਡ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਦੇ ਡਾਟਾ ਲੀਕ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਬਚਾਅ ਸਿਰਫ਼ ਦੂਜੀ ਪਰਤ ਹੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਾਈਨ-ਇਨ ਵੇਲੇ ਗ਼ਲਤ ਪਾਸਵਰਡ ਦੀ ਗ਼ਲਤੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਉਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ?
ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਾਰਨ ਤਕਨੀਕੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਭਰਿਆ ਗਿਆ ਪੁਰਾਣਾ ਪਾਸਵਰਡ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਈਮੇਲ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਦੂਜਾ ਖਾਤਾ, ਜਾਂ ਕਾਪੀ ਕਰਦੇ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਆ ਗਈ ਖ਼ਾਲੀ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੇਰਵੇ ਹੱਥੀਂ ਲਿਖ ਕੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੇਖ ਲੈਣਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਵਾਰੀ ਹੱਲ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੀ iPhone ਉੱਤੇ ਵਰਤਣ ਨਾਲ ਪੈਸੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੋਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਬੰਦ ਢਾਂਚਾ ਬਦਲੇ ਹੋਏ ਇੰਸਟਾਲਰ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਡਿਵਾਈਸ ਦੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੈਸੇ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ: ਇਸ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਲਈ ਕੋਈ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸੂਬਾਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਤਪਾਦ ਦਾ ਜੋਖਮ ਡਿਵਾਈਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ।
ਪੁਰਾਣੇ iPhone ਉੱਤੇ ਐਪ ਇੰਸਟਾਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ?
ਲਗਭਗ ਹਰ ਵਾਰੀ ਕਾਰਨ iOS ਦਾ ਵਰਜ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਟੋਰ ਸੂਚੀ ਨਾਲ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਲੋੜੀਂਦਾ ਵਰਜ਼ਨ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਿਸਟਮ ਉੱਤੇ ਸੂਚੀ ਦਿਸਦੀ ਤਾਂ ਹੈ ਪਰ ਇੰਸਟਾਲ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਸਟਮ ਅੱਪਡੇਟ ਵੇਖੋ; ਜੇ ਉਹ ਡਿਵਾਈਸ ਹੋਰ ਅੱਪਡੇਟ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਹੀ ਬਚਦਾ ਹੈ।