Pocket Option ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ (2026)

ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਮਾਡਲ

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਉਤਪਾਦ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਖ਼ਰੀਦਿਆ ਕੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ੇਅਰ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਕਰੰਸੀ ਖ਼ਰੀਦਣ ਵਰਗਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਸੰਚਾਲਕ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵੇਰਵੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਨਿਸ਼ਚਿਤ-ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਵਿਕਲਪ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਛੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਤੀਜਾ ਉੱਪਰ-ਜਾਂ-ਹੇਠਾਂ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਠਕ ਕੋਈ ਸੰਪਤੀ ਨਹੀਂ ਖ਼ਰੀਦਦਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਕੰਟਰੈਕਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕੋ ਸਵਾਲ ਹੈ: ਤੈਅ ਵੇਲੇ ਉੱਤੇ ਭਾਅ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ।

ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਿੱਟਾ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੇਅਰ ਖ਼ਰੀਦਣ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਗ਼ਲਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਡੀਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਉਡੀਕ ਦਾ ਵਿਕਲਪ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਘੜੀ ਆਪ ਹੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਤਪਾਦ ਨਿਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਥੋੜ੍ਹ-ਚਿਰੀ ਸੱਟੇਬਾਜ਼ੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਬਾਕੀ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਬਾਰੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਗੱਲ। ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਮਿਆਦ ਉੱਤੇ ਭਾਅ ਦੀ ਹਰਕਤ ਵਿੱਚ ਰੌਲੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨੀ ਮਿਆਦ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਓਨਾ ਹੀ ਨਤੀਜਾ ਇਤਫ਼ਾਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੀ ਖ਼ਾਮੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਹੈ।

ਕੰਟਰੈਕਟ ਦੇ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨੇ ਪਾਠਕ ਆਪ ਚੁਣਦਾ ਹੈ: ਸੰਪਤੀ, ਦਾਅ ਦੀ ਰਕਮ ਅਤੇ ਮਿਆਦ। ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ, ਯਾਨੀ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਦਰ, ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਪਤੀ ਤੇ ਮਿਆਦ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਬਦਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਈਟ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਭੁਗਤਾਨ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਛਪਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਸੂਚਨਾ ਬਦਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੀ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਜੋ ਬਹੁਤੇ ਪਾਠਕ ਦੇਰ ਨਾਲ ਸਮਝਦੇ ਹਨ: ਇਸ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਟ੍ਰੇਡਰ ਨਹੀਂ ਬੈਠਾ ਹੁੰਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੌਦਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਦੂਜਾ ਪਾਸਾ ਉਹੀ ਅਦਾਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬਟਨ ਦਬਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਇੱਕ ਹਕੀਕਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।

ਕੈਨੇਡਾ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਇਸੇ ਬਣਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਹੈ ਜੋ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। CSA ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਮਿਆਦ ਵਾਲੇ ਬਾਈਨਰੀ ਵਿਕਲਪਾਂ ਦੀ ਪਰਚੂਨ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਕਰੀ ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਅਪਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਬਿਆਂ ਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਯਮ ਵੇਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਫ਼ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ। ਪਰਚੂਨ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ 'ਤੇ ਰੋਕ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੱਸਣੀ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਿਚਾਲੇ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਨਿਕਲ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਸੀਮਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੇਅਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੁਕਮ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਦਾਅ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰੀ ਰਕਮ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਜੋਖਮ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਦਾਅ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਕਮ ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ।

ਪਹੁੰਚ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਵਾਕ: ਸੰਚਾਲਕ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਬਾਹਰ-ਰੱਖੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਵਾਸੀ ਖਾਤਾ ਖੋਲ੍ਹ, ਭਰ ਜਾਂ ਕਢਵਾ ਸਕੇਗਾ।

ਇਸ ਉਤਪਾਦ ਵਿੱਚ ਗ਼ਲਤ ਹੋਣ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਉਡੀਕ ਦਾ ਕੋਈ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਬਚਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਫ਼ੈਸਲਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਘੜੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸਾਧਨ ਤੇ ਸੰਪਤੀਆਂ

ਸੂਚੀ ਲੰਮੀ ਹੈ, ਪਰ ਲੰਮੀ ਸੂਚੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਹੀਂ; ਅਸਲ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਵਿਹਾਰ ਵੱਖਰਾ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵੇਰਵੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਚਾਰ ਹਨ: ਕਰੰਸੀ ਜੋੜੇ, ਵਸਤਾਂ, ਸ਼ੇਅਰ ਤੇ ਸੂਚਕਾਂਕ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਟੋ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀਕਐਂਡ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ OTC ਸਾਧਨ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ। ਹਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਅੰਕੜਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ।

ਕਰੰਸੀ ਜੋੜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਭਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਉਲਟ ਪਾਸਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਦਾਰੇ ਹਰ ਸਕਿੰਟ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਵਾਜਬ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦਾ।

ਵਸਤਾਂ ਅਤੇ ਸੂਚਕਾਂਕ ਵਾਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਵਿਹਾਰ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਖ਼ਬਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹਣ-ਬੰਦ ਹੋਣ ਦੇ ਵੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਬੱਝੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਪਾਠਕ ਲਈ ਇਹ ਵਿਹਾਰਕ ਗੱਲ ਹੈ: ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਦੀ ਸਵੇਰ ਅਤੇ ਓਨਟੇਰੀਓ ਦੀ ਸਵੇਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਜਾਂ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਫ਼ਰਕ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ।

ਕ੍ਰਿਪਟੋ ਵਾਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਸੱਤੇ ਦਿਨ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਹੂਲਤ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਲਗਾਤਾਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਰੁਕਣ ਦਾ ਕੋਈ ਕੁਦਰਤੀ ਬਿੰਦੂ ਨਹੀਂ ਬਚਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਬੰਦਾ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਬੰਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਕਰਕੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ।

OTC ਸਾਧਨਾਂ ਬਾਰੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਓਦੋਂ ਉਪਲਬਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਮੁੱਖ ਬਾਜ਼ਾਰ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਭਾਅ ਦਾ ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰ ਆਮ ਸੈਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸਾਧਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਕ੍ਰੀਨ ਉੱਤੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।

ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਸਲਾਹ ਜੋ ਸਲਾਹ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਾਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ: ਜਿੰਨੀਆਂ ਵੱਧ ਸੰਪਤੀਆਂ ਬਦਲੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਓਨੀ ਹੀ ਘੱਟ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਰ ਇੱਕ ਬਾਰੇ ਬਣੇਗੀ। ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਸਾਧਨਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਾਠਕ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇਹ ਤਾਂ ਜਾਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਧਨ ਕਿਸ ਵੇਲੇ ਕਿਵੇਂ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਡੈਮੋ ਅਭਿਆਸ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਹੀ ਗੱਲ ਟੀਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

ਭਾਅ ਦੇ ਸਰੋਤ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪਾਠਕ ਅਕਸਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਇਮਾਨਦਾਰ ਜਵਾਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਹਰੋਂ ਬੈਠ ਕੇ ਇਹ ਪਰਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦਾ ਭਾਅ ਕਿਸ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਾਈਟ ਨਾ ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਭਾਅ ਸਹੀ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਇਹ ਕਿ ਗ਼ਲਤ। ਜੋ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸਾਧਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਬਾਜ਼ਾਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲ। ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਬਰਾਬਰੀ ਦੀ ਲਕੀਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੀ। ਉਹ ਲਕੀਰ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਬਣਤਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਸੰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਚੋਣ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਵੱਧ ਚੋਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਠਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਜੋਗਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।

ਭੁਗਤਾਨ ਤੇ ਖ਼ਰਚੇ

ਇਹ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਉਹ ਹਿਸਾਬ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਝੇ ਬਿਨਾਂ ਬਾਕੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਦਰ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਸੰਪਤੀ ਅਤੇ ਹਰ ਮਿਆਦ ਲਈ ਵੱਖਰੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਸੂਚਨਾ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਈਟ ਉੱਤੇ ਉਹ ਦਰ ਨਹੀਂ ਛਾਪੀ ਜਾਂਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਇਆ ਅੰਕੜਾ ਛਾਪਣ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਹਰ ਦਰ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਤ ਦਾਅ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਾਪਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦਕਿ ਹਾਰ ਦਾਅ ਪੂਰਾ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਅਸਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਤਰੀਕਾ ਇੱਕ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਦੀ ਕਾਪੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਖ਼ਾਨੇ ਵਾਹੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਖੱਬੇ ਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਹਾਰਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਾਂ। ਫ਼ਰਕ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੈ: ਹਰ ਹਾਰ ਪੂਰੀ ਇਕਾਈ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਹਰ ਜਿੱਤ ਇਕਾਈ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਦਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਨੂੰ ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਅਸਲ ਭਾਰ ਨਾਲ ਲਿਖਣਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਹੇਠਲੀ ਮਿਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪਿਤ ਦਰ ਵਰਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਸੌ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿਰਾਸੀ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਅੰਕੜਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਦਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਸਲ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦਾ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਇਸ ਕਾਪੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ ਸਬਕ ਆਖ਼ਰੀ ਸਤਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਦੋਵੇਂ ਖ਼ਾਨੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦਿਨ ਵੀ ਕਮਾਈ ਸਿਫ਼ਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਰਾਬਰੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਘਾਟਾ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਕਮਾਈ ਉਸ ਲਕੀਰ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਟਿਕਣਾ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਨਹੀਂ।

ਦੂਜਾ ਸਬਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਦਰ ਘਟਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸਹੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਰ ਸੰਪਤੀ ਤੇ ਮਿਆਦ ਨਾਲ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਯਾਨੀ ਬਰਾਬਰੀ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵੀ ਕੋਈ ਪੱਕੀ ਲਕੀਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਹਿੱਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਠਕ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਿੱਲਦੀ।

ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਪਰਚੂਨ ਖਾਤੇ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੁਨਰ ਦਾ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਬਣਤਰ ਦਾ ਬਿਆਨ ਹੈ। ਖ਼ਰਚੇ ਦੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਰੰਸੀ ਦੀ ਬਦਲੀ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਖ਼ਰਚੇ, ਇਸ ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਉੱਤੇ ਜੁੜਦੇ ਹਨ। ਲੁਕਵਾਂ ਖ਼ਰਚ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਢੰਗ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਦਲੀ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਕਿਉਂ ਬੈਠਦੀ ਹੈ।

ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦਾਅ ਦੇ ਆਕਾਰ ਬਾਰੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅੰਕੜਾ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੀ ਪੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਹੈ: ਛੋਟੇ ਦਾਅ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਿਸਾਬ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੋਟਾ ਦਾਅ ਸਿਰਫ਼ ਓਸੇ ਹਿਸਾਬ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਬਰਾਬਰੀ ਦੀ ਲਕੀਰ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵੀ ਕਮਾਈ ਸਿਫ਼ਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਲਕੀਰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਘਾਟਾ ਰੁਕਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।

ਪਲੇਟਫਾਰਮ 'ਤੇ ਟੂਲ

ਸੰਦ ਅਸਲੀ ਹਨ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਵੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲੇ ਹਿਸਾਬ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ।

ਚਾਰਟ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਇੰਡੀਕੇਟਰ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਦੱਸੇ ਸੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ ਢੰਗ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬੀਤੇ ਭਾਅ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ। ਦੋ ਇੰਡੀਕੇਟਰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਉਲਟ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਓਦੋਂ ਫ਼ੈਸਲਾ ਵਾਪਸ ਪਾਠਕ ਦੇ ਸਿਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵੱਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਡੈਸਕਟਾਪ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਸ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਹੂਲਤ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਬੜ੍ਹਤ ਦੀ ਨਹੀਂ।

ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਸਿਗਨਲ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਸੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਇਸ ਸਾਈਟ ਦੀ ਲਾਈਨ ਸਾਫ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਬਦਲਦੀ ਨਹੀਂ: ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿਗਨਲ, ਬੋਟ ਜਾਂ ਰਣਨੀਤੀ ਲਈ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੀ ਕੋਈ ਗਾਰੰਟੀ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦਰ ਜਾਂ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਕੜਾ ਨਹੀਂ ਛਪਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੀਡੀਓ ਜਾਂ ਗਰੁੱਪ ਅਜਿਹਾ ਅੰਕੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਪਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਵੇਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਨਕਲ ਵਾਲੀ ਸਹੂਲਤ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੰਨਾ ਹੈ। ਕਾਪੀ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗ਼ਲਤਫ਼ਹਿਮੀ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨਕਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰੀ ਦੀ ਲਕੀਰ ਹਿੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਹਿੱਲਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਕੀਰ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਬਣਤਰ ਤੋਂ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਫ਼ੈਸਲਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।

ਅਭਿਆਸ ਵਾਲਾ ਖਾਤਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸੰਦਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਪੈਸੇ ਵੇਖਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਾਜਬ ਇਸਤੇਮਾਲ ਹੈ। ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਸੰਦ ਪਰਖਣ ਵਿੱਚ ਲਾ ਦੇਣਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਉਲਝਣ ਬਚਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਅਤੇ ਵੇਲੇ-ਵੇਲੇ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਵੀ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਦੱਸੇ ਫੀਚਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਨੁਕਤਾ ਹੈ: ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲਾ ਢਾਂਚਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਵੱਧ ਟ੍ਰੇਡ ਲਾਉਣ ਵੱਲ ਧੱਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਲਈ ਗਿਣਤੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਧ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਓਸੇ ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਵੱਧ ਦੁਹਰਾਈ ਹੈ।

ਇੱਕ ਸੰਦ ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਿਸੇ ਫੀਚਰ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਦਾ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ: ਖਾਤੇ ਦਾ ਆਪਣਾ ਇਤਿਹਾਸ। ਉਹ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਪਾਠਕ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਹਰ ਸਤਰ ਪੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਾਠਕ ਦੇ ਆਪਣੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ। ਫੰਡਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਵੱਖਰੇ ਸਵਾਲ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਇਸੇ ਅਸੂਲ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਖਣਯੋਗ ਗੱਲ ਹੀ ਲਿਖੀ ਜਾਵੇ।

ਇਸ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਨਿਚੋੜ ਇੱਕ ਸਤਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸੰਦ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਸੁਧਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਕਿ ਹਾਰ ਪੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਅਧੂਰੀ।

ਕੋਈ ਵੀ ਸੰਦ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਅਸਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂੰਹਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਸੰਦਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਉਣੀ ਹਿਸਾਬ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਵਾਸਤਵਿਕ ਉਮੀਦਾਂ

ਤਿੰਨ ਆਦਤਾਂ ਉੱਪਰ ਵਾਲੇ ਹਿਸਾਬ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਸੀਹਤ ਦੇਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਬਿਆਨ ਵਜੋਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪਹਿਲੀ ਆਦਤ ਘਾਟੇ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਗਲਾ ਟ੍ਰੇਡ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਛੇਤੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਬੇਚੈਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਖਾਤੇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਦਾ ਵਕਫ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਠਕ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਇੱਕੋ ਅੰਕੜਾ ਵੇਖਣਾ ਸਿੱਖ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੂਜੀ ਆਦਤ ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾਅ ਦੁੱਗਣਾ ਕਰਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤੇ ਵੀਡੀਓ ਇੱਕ ਰਣਨੀਤੀ ਵਾਂਗ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਣਨੀਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਖਾਤਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਗਣਿਤ ਹੈ, ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਹੀਂ। ਦੁੱਗਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਰਕਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਕਈ ਹਾਰਾਂ ਦਾ ਆਉਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੜੀ ਟੁੱਟਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਪੂੰਜੀ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹੀ-ਥੋੜ੍ਹੀ।

ਤੀਜੀ ਆਦਤ ਦਾਅ ਦਾ ਆਕਾਰ ਵੱਡਾ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁੱਪ ਆਦਤ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ। ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਲੱਗਿਆ ਹਰ ਦਾਅ ਖਾਤੇ ਦੀ ਉਮਰ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਫ਼ੈਸਲੇ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਲਏ ਜਾਣ। ਇਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਸਰੋਤ ਅਭਿਆਸ ਵਾਲੇ ਖਾਤੇ ਦਾ ਵੱਡਾ ਬਕਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਲਾਉਣ ਦੀ ਆਦਤ ਮੁਫ਼ਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਧਾਗਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨੇ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਾਂ ਆਕਾਰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿੰਨੀ ਵਾਰ ਓਹੀ ਅਸਮਾਨ ਹਿਸਾਬ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਓਨਾ ਹੀ ਨਤੀਜਾ ਉਸ ਹਿਸਾਬ ਵੱਲ ਖਿਸਕੇਗਾ। ਘੱਟ ਟ੍ਰੇਡ ਕੋਈ ਜਾਦੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਵੱਧ ਟ੍ਰੇਡ ਪੱਕਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਉਤਪਾਦ ਦੇ ਜੋਖਮ ਅਤੇ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਵੱਖ ਰੱਖਣਾ ਵੀ ਇਸੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਜੋਖਮ ਉੱਪਰ ਵਾਲਾ ਹਿਸਾਬ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਇੱਕੋ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਜੋਖਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੈਸਾ ਕਿਸ ਕੋਲ ਪਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਗੜਬੜ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਕਿਸ ਕੋਲ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਲਈ ਕਿਸੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸੂਬਾਈ ਜਾਂ ਖੇਤਰੀ ਰੈਗੂਲੇਟਰ ਕੋਲ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਹੈਸੀਅਤ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਵਿਹਾਰਕ ਮਤਲਬ ਕੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਦੋ ਜੋਖਮ ਰਲਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੀ ਬਹੁਤੀਆਂ ਗ਼ਲਤਫ਼ਹਿਮੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪੈਸਾ ਹਾਰ ਜਾਣਾ ਬੇਈਮਾਨੀ ਦਾ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਫ਼ਲ ਭੁਗਤਾਨ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਘੁਟਾਲੇ ਦਾ ਸਵਾਲ ਵਾਲਾ ਪੰਨਾ ਇਸ ਫ਼ਰਕ ਨੂੰ ਵੇਰਵੇ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਗੱਲ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਆਦਤਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧੀ ਜੁੜੀ ਹੈ। ਹਰ ਸੈਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਅੰਕੜੇ ਲਿਖ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ: ਅੱਜ ਕਿੰਨੇ ਟ੍ਰੇਡ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣੇ, ਅਤੇ ਕਿੰਨੇ ਘਾਟੇ ਉੱਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਫ਼ੈਸਲੇ ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਮਾਗ਼ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੈਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਿਮਾਗ਼ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜਿਹੜੀ ਹੱਦ ਲਿਖੀ ਨਹੀਂ ਗਈ, ਉਹ ਹੱਦ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ।

ਆਖ਼ਰੀ ਗੱਲ ਸਿੱਧੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸਾਰ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਉਤਪਾਦ ਵਿੱਚ ਪੂੰਜੀ ਪੂਰੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਪਰਚੂਨ ਖਾਤੇ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਓਨੀ ਰਕਮ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਨੁਕਸਾਨ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਾ ਬਦਲੇ।

ਘਾਟੇ ਦਾ ਪਿੱਛਾ, ਦਾਅ ਦੁੱਗਣਾ ਕਰਨਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਆਕਾਰ, ਤਿੰਨੇ ਇੱਕੋ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਓਸੇ ਅਸਮਾਨ ਹਿਸਾਬ ਨੂੰ ਵੱਧ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।